Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De abdij van rust Onze-Lieve-Vrouw, ook wel Reclinatorium B. Virginis genoemd, werd in 1226 opgericht door Jeanne de Constantinopel en haar echtgenoot Ferrand van Vlaanderen, nabij de brug van Marque. Oorspronkelijk gevestigd in Marcq, werd het overgebracht naar Marquette in 1227 door uitwisseling met de monniken van Laon, voordat de nonnen zich er permanent vestigden in 1236. De abdij, afhankelijk van Clairvaux, herbergde het mausoleum van Ferrand van Vlaanderen, waar Jeanne zich na zijn dood bij hem voegde. Het was een plaats van macht en spiritualiteit, verbonden met het bisdom Doornik.

In de loop van de eeuwen beleefde de abdij gewelddadige daden: in 1297 geplunderd door de troepen van Philip de Bel, diende het als gevangenis voor Engelse edelen in 1340 tijdens de Honderdjarige Oorlog. In 1382 bleef Karel VI daar voor de Slag bij Roosebeke. Religieuze conflicten markeerden ook zijn geschiedenis: in 1566 leed het aan de iconoclastische woede van protestanten, en in 1578 werd een aanval van de Hurlus (kalvinisten) afgeweerd, wat aanleiding gaf tot een Marian legende. Een kapel, opgericht in 1618 bij de brug, werd een bedevaartsoord tot aan de Revolutie.

De 17e eeuw zag de abdij persoonlijkheden als Marie-Thérèse van Oostenrijk (1670) verwelkomen en dienen als toevluchtsoord voor nonnen tijdens oorlogen. In 1708 was het tijdens de Spaanse Successieoorlog het toneel van confrontaties tussen Frans en Gecoaliseerd. Een brand in 1792 verwoestte het terrein en overtrad de graven, waaronder die van Jeanne de Constantinopel. De overblijfselen, ingeschreven in de historische monumenten in 2005, onthullen nu middeleeuwse hoofdsteden en het begrafenisblad van de oprichter, terwijl een vicus en een Merovingische begraafplaats werden ontdekt in de buurt.

De abdij werd geregeerd door 38 abdijen, waaronder Marguerite III van Bachemont (XVIe eeuw), die de plaats gedeeltelijk herbouwde na de vernietiging van 1566, en Geneviève Armande-Élisabeth van Rohan-Guéméné (XVIIIe eeuw), uit een illustere adellijke familie. Cijfers als Anne Delavaux (een Spaans soldaat uit de abdij) of Michel Gosselaire (priester en historicus van kloosters) werden met elkaar verbonden. De abdij, symbool van verzet en toewijding, verdween bijna geheel en liet alleen archeologische sporen achter en een herdenkingskapel (1925).

Zijn nalatenschap blijft bestaan door middel van gebouwen zoals de Lycée Notre-Dame d De opgravingen (2005 De abdij illustreert zo de politieke en religieuze turbulenties van Noord-Frankrijk, tussen koninklijke bescherming, oorlogen en volksdrift.

Externe links