Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De abdij van Saint-Nabor, gelegen in Saint-Avold in Moezel, is het enige overblijfsel van de Benedictijnse priorij, gesticht in de achtste eeuw door St.Sigisbaud, bisschop van Metz. De abdij, onder de naam Sint-Pieter, neemt de Benedictijnse regel onder St. Chrodegang (minister van Pépin de Brief) en verwelkomt in 765 de relikwieën van St. Nabor, Romeinse martelaar. Het dorp ontwikkelt zich rond het klooster en neemt zijn huidige naam door taalkundige evolutie. Het scriptorium en de bescherming van de bisschoppen van Metz versterken het middeleeuwse prestige.

De huidige abdijkerk, herbouwd tussen 1754 en 1769 in klassieke stijl door Dom Léopold Durand, vervangt een 11e eeuws Romaans gebouw. Het werd in 1792 parochie na de ontbinding van het klooster tijdens de Revolutie. In 1930 werd een historisch monument gebouwd, waarin een rijk erfgoed werd herbouwd: beelden (XVI eeuw), orgels van Chevreux (1770), en moderne glas-in-loodramen van Arthur Schouler. De klokkentoren pieken op 45 meter, domineren een schip in een Latijns kruis bedekt met verschillende gewelven.

De sabbat, het stadium van het pad van Compostela, symboliseert de overgang tussen de Middeleeuwen en de moderne tijd. Zijn meubels, zoals het 18e eeuwse houtwerk of het schilderij van de Assumption (in 1979 geclassificeerd), getuigen van zijn culturele en religieuze rol. De bombardementen van 1944 vernietigden een deel van de ramen en het 15e eeuwse Maria altaarstuk, maar de hommel (6 ton) van 1920 overleefde, herinnerend aan zijn gekwelde geschiedenis.

De revolutie markeerde een keerpunt: de burgerlijke grondwet van de geestelijkheid (1791) verdeelde de bevolking, waardoor de emigratie van 63 mensen in 1793. De kerk van Saint-Pierre-et-Saint-Paul, parochie sinds de 13e eeuw, werd in 1792 verlaten en gedeeltelijk afgebroken. Zijn overblijfselen, rue de la Salle, onthullen merovingische sarcofaag (VIII eeuw) en een middeleeuwse ossuarium. De abdij, gespaard, belichaamt de veerkracht van het lokale erfgoed.

Lorrain en buitenlandse kunstenaars (Melling, Metzinger) namen deel aan de verfraaiing ervan in de 17de en 15de eeuw. Het orgel van Jacques Gounin uit 1769 en de schilderijen van München (1905) illustreren dit erfgoed. De sacristie, met haar geheime houtwerk, behoudt het wapenschild van een prins bisschop en een paus, met nadruk op de banden tussen de abdij en de geestelijke en tijdelijke krachten.

Externe links