Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De abdij Sainte-Marie de Niedermunster, gelegen op 511 meter boven zeeniveau aan de voet van de berg Sainte-Odile, werd ongeveer 700 meter boven zeeniveau door Saint Odile gesticht om pelgrims die niet in staat zijn de abdij van Mont Sainte-Odile te bereiken. Tot de twaalfde eeuw deelde het zijn erfgoed met de abdij van Hohenbourg, alvorens autonoom te worden. In 1542 werd het geïntegreerd in het Grote Hoofdstuk van de Kathedraal van Straatsburg.

In de negende eeuw, de komst van een relikwie van het Heilige Kruis, aangeboden door Karel de Grote aan Hugues de Tours, markeerde een keerpunt. Dit relikwie, gedragen door een kameel, werd vereerd tot de zestiende eeuw. De abdij onderging een periode van wederopbouw in de 12e eeuw onder de impuls van Frédéric Barberousse, na te zijn vernietigd door zijn vader, Frederik II van Swabia, tijdens de Querelle des Inaugurations.

De abdij werd in de 16e eeuw verwoest door de Boerenoorlog en twee branden (1542 en 1572). De ruïnes werden vervolgens gebruikt als steengroeve voor verschillende lokale gebouwen. De archeologische opgravingen van het begin van de twintigste eeuw, onder leiding van Félix Wolff, maakten het opruimen van overblijfselen mogelijk, waaronder middeleeuwse begrafenissen van abdijen.

Tot de overige resten behoren de ruïnes van de abdijkerk en een boerderij gebouwd in 1758 met hergebruikte stenen. Saint-Nicolas kapel, gerestaureerd in de 19e eeuw, is sinds 1846 als een historisch monument. De Hermitage Saint-Jacques, opgericht volgens de legende in 803, was ook een pelgrimsplaats tot de revolutie.

De abdij werd geleid door verschillende opmerkelijke abdijen, waaronder Relinde en Herrade de Landsberg, die een sleutelrol speelden bij de wederopbouw in de 12e eeuw. Donaties, zoals die van Henri de Meistratzheim, verrijkten zijn erfgoed tot zijn definitieve daling in de 16e eeuw.

Externe links