Tijdlijn

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De belfort van Abbeville, opgericht in 1209 op initiatief van de lokale burgerij, is een van de oudste in Frankrijk. De graaf van Ponthieu, wiens paardenbeeltenis altijd de girouette kroont, gaf toestemming voor zijn bouw. Oorspronkelijk diende het als uitkijktoren bij de middeleeuwse omheining, toen als schatkist in de 15e eeuw. Na de bouw van de Collège Saint-Vulfran aan het einde van de 15e eeuw nam de verdedigingsrol af.

In 1940 werd de belfort bijna volledig vernietigd tijdens de Tweede Wereldoorlog, alleen de gotische schatkist van de 15e eeuw overleefde. De restauratie, uitgevoerd van 1945 tot 1986, berustte op historische documenten om haar oorspronkelijke verschijning te herwinnen. Sinds 1954 is er het Boucher-de-Perthes Museum gevestigd, gewijd aan archeologie en lokale geschiedenis.

Architectureel gezien combineert deze 27-meter vierkante belfort, met dikke muren van 2,30 meter aan de basis, robuustheid en symboliek. Een 15e-eeuwse trappentoren biedt toegang tot de verdiepingen, waar de echevinale hal, de kerkers en de klokken vroeger waren gevestigd. Een basreliëf uit 1887 herdenkt Enguerrand Ringois, een lokale held die in 1368 in zee werd gegooid omdat hij trouw weigerde aan koning Edward III van Engeland.

Gerangschikt op een UNESCO World Heritage Site in 2007, de belfort illustreert de middeleeuwse gemeenschappelijke kracht en architectonische vindingrijkheid van de periode. Zijn schatkist, in gotische stijl, bewaart vandaag de archieven en dient als toegang tot het museum. Zo belichaamt het monument zowel de tumultueuze geschiedenis van Abbeville als zijn bewaard gebleven erfgoed.

Externe links