Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De abdij van Marmoutier, gelegen aan de rechteroever van de Loire bij Tours, werd rond 372 opgericht door Martin de Tours, vervolgens bisschop van de stad. Deze geïsoleerde plek, omringd door kliffen en een meanderende rivier, werd een hermitage voordat ze zich verspreidde in een groot Benedictijner klooster. Al in de 5e eeuw beschreef Grégoire de Tours hem als Majus Monasterium ("groot klooster"), dat zijn toenemende invloed weerspiegelt. Archeologische opgravingen onthullen beroepen uit de Romeinse oudheid en suggereren een wegstation langs de Orléans-Angers route.

In de middeleeuwen bereikte Marmoutier zijn hoogtepunt: zijn afhankelijkheden strekten zich uit naar Frankrijk en Engeland, en zijn scriptorium en medische opleiding (vanaf de 11e eeuw) maakte hem een intellectueel thuis. De abdij werd echter geplunderd, met name door de Vikingen in 852-853, waar 115 monniken volgens de kronieken stierven. In de 11e tot 11e eeuw herbouwd, herbergt het een 112-meter gotische abdij, die wedijvert met de kathedraal van Tours, en monumentale gebouwen zoals de toren van de Bells (XII eeuw) of het Abbatial huis van Rougemont (1330).

De Franse Revolutie markeerde een keerpunt: de abdij werd in 1799 als nationaal eigendom verkocht en de grote gotische kerk werd tussen 1809 en 1818 afgebroken. De Zusters van het Heilig Hart kochten de overblijfselen in 1847 en vestigden een internaat, nog steeds actief vandaag. Sinds 1981 verricht de stad Tours archeologische opgravingen op het terrein, waarbij overblijfselen als de grotten van de kluizenaars (Saint Patrick, Sept-Dormants) of de fundamenten van de abdij worden onthuld. Geclassificeerd als een historisch monument, Marmoutier behoudt opmerkelijke elementen: het portaal van de Crosse (XII eeuw), de middeleeuwse behuizing, en de toren van de Bells, getuigen van zijn glorieuze verleden.

De abdij speelde een belangrijke politieke en economische rol in Touraine, vaak in conflict met de stad Tours, met name voor het onderhoud van de brug over de Loire of het beheer van de dijken tegen overstromingen. In de 17e eeuw, onder impuls van de Maurists en kardinaal van Richelieu, werd het opnieuw een wetenschappelijk centrum, met monniken als dom Edmond Martène (1654-1739), auteur van een geschiedenis van de abdij van Marmoutier. Vandaag de dag herbergt de site een katholieke school (1.200 studenten) en blijft een plaats van herinnering, met lopende opgravingen geleid door de Universiteit van Tours.

Onder de beschermde overblijfselen zijn de Crosse Gate (in 1929 geclassificeerd), de Cloches Tower, grotten gebouwd door de eerste kluizenaars, en delen van de 13e eeuw behuizing. Een model uit de 18e eeuw, bewaard door de Archeologische Vereniging van Touraine, en een moderne reconstructie (door Alain Desprez) maken het mogelijk om de verdwenen abdij te visualiseren. De site, gedeeld tussen privé- en gemeenschappelijk eigendom, is gedeeltelijk toegankelijk voor bezoekers, met een overzicht van wat was een van de machtigste abdijen in Frankrijk.

Toekomst

Gekocht door de Zusters van het Heilig Hart, werden de overlevende gebouwen gerestaureerd en anderen gebouwd om een privé onderwijsinstelling te huisvesten die in de 19e eeuw nog in gebruik was.

Het deel van de site met de resten van de voormalige abdij werd gekocht door de stad Tours in 1981 en archeologische opgravingen zijn begonnen sinds 2004.

Externe links