Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De abdij van Saint-André de Lavaudieu ontstond in 1057, toen Robert de Turlande, oprichter van de abdij van de Chaise-Dieu, daar een priorij van Benedictijnse nonnen vestigde. De site, oorspronkelijk Saint-André-de-Comps genoemd, is gekozen voor zijn mildere klimaat dan het Livradois plateau. De eerste donatie van Raoul de Lugeac in 1050 werd bevestigd door de bisschop van Auvergne en koning Hendrik I, die het begin markeerden van een reeks donaties waardoor het klooster in de 12e eeuw kon bloeien. De komst van Judith, dochter van de graaf van Auvergne in de 11e eeuw, trekt aristocratische bescherming en extra middelen.

In de 12e eeuw bereikte de abdij haar hoogtepunt met de bouw van de Priorial kerk, het Romeinse klooster en de kloostergebouwen. De historische hoofdsteden van het klooster en de fresco's van het schip, waaronder een zeldzame allegorische voorstelling van de zwarte pest (14de eeuw), getuigen van haar artistieke invloed. Het klooster, dat onder de afhankelijkheid van de Chair-God wordt geplaatst, verzamelt gelieerde priories zoals Chassignolles of Bonneval, die haar invloed in Auvergne en tot Lombardije uitbreiden. Een pauselijke bubbel van Alexander III in 1176 wijdde zijn privileges en bevestigde zijn bezittingen.

De revolutie markeerde een scherp keerpunt: in 1791 werden de kanonnen, die in de 16e eeuw Benedictijnen hadden vervangen, verdreven en werd de abdij als nationaal eigendom verkocht. Het klooster wordt omgetoverd tot een boerderij, de afgeknotte klokkentoren, en de fresco's, die pas in 1966-1967 herontdekt werden, worden weinig vergeten. Gerangschikt in 1862, de abdij is nu een belangrijke site van de Auvergnat Romaanse erfgoed, waar religieuze geschiedenis, middeleeuwse architectuur en sporen van revolutionaire omwentelingen combineren.

Onder de opmerkelijke figuren, Louise de Vissac, paste in 1315 toe op de realisatie van de cyclus van schilderijen van het schip, terwijl in de achttiende eeuw de laatste abdis, zoals Gabrielle de Tane, de overgang naar een aristocratisch beheer van het klooster belichamen. De kardinaal van Rohan, betrokken bij de zaak van de Koningin's ketting, vond daar zijn toevlucht in 1786, wat zijn late rol als asielplaats voor persoonlijkheden in schande illustreert.

Moderne restauraties hebben het mogelijk gemaakt om het complete klooster, uniek van zijn soort, evenals de refter ingericht met 12de eeuwse fresco's te markeren. De bescheiden maar harmonieuze afmetingen van de kerk (26,70 m lang, schip 14 m hoog) en het klooster (15,65 × 5,50 m) onderstrepen de aanpassing van de site aan haar vrouwelijke monastieke roeping. Vandaag de dag trekt de abdij zijn authenticiteit en geschilderde decoraties, gerangschikt als de meest opmerkelijke in de regio Auvergne-Rhône-Alpes.

Externe links