Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De abdij Saint-Pierre de Bourgueil, opgericht in 990 door Emma de Blois, gravin van Poitiers en hertogin van Aquitaine, is een symbolisch monument van het historische Anjou. Emma werd geboren in een machtige familie die haar invloed wilde laten gelden in het aangezicht van Capetische vorsten en vestigde Benedictijner monniken uit Saint-Julien de Tours. Het klooster, snel verrijkt met geschenken van land en pontificale privileges, werd een belangrijk spiritueel en economisch centrum, controleren tot 42 priories en 64 parochies van de 10e tot de 18e eeuw.

In de Middeleeuwen speelde de abdij een prominente politieke en culturele rol. Het verwelkomde koninklijke figuren zoals Hendrik II Plantagenet, die de algemene staten van zijn provincies daar in 1156, en zag zijn invloed verspreid door abbots zoals Baudri de Bourgueil, dichter en bisschop, die zijn tuinen en wijn vierde. De monniken ontwikkelen lokale wijnbouw, verbeteren de druivenrassen, terwijl de abdij, nu baronie, op haar land autonome gerechtigheid uitoefent. Het wordt meerdere malen verwoest (de Honderdjarige Oorlog, religieuze conflicten), herbouwd en verfraaid, vooral onder impuls van de Abbé Commendataires van de Renaissance.

De hervorming van Saint-Maur, die in 1630 werd aangenomen, veranderde de abdij grondig, waar de gebouwen in klassieke stijl werden gerenoveerd. De tuinen, die al in de 12e eeuw bekend staan om hun geneeskrachtige planten en terrassen, werden in de 17e eeuw een meesterwerk van landschapskunst, gezongen door Ronsard. Ondanks zijn geleidelijke achteruitgang, gekenmerkt door revolutionaire verwoestingen (1791), behoudt de abdij belangrijke architectonische elementen: grote 13e eeuwse zolder, 17e eeuwse abdij, refter en gedeeltelijk klooster. Tegenwoordig is de site, gedeeltelijk geclassificeerd als Historisch Monument, getuige van bijna acht eeuwen religieuze, politieke en agrarische geschiedenis in Touraine.

De abdij is ook een plaats van macht en conflict. Onder de Ancien Régime beheren de abdijen, vaak van de aristocratie (zoals de Tellier of de Estampes), een immens landgoed, waaronder de priorities van Anjou tot Île-de-France. De monniken, hervormd door de gemeente Saint-Maur, moderniseren de gebouwen (restauratie, galerie, terrastuinen) met behoud van een actief intellectueel leven. De revolutie maakte een einde aan dit verhaal: de religieuzen werden verdreven in 1791, en sommige gebouwen werden vernietigd of verkocht als nationaal eigendom. In de 19e eeuw vestigden de zusters van Sint-Martin zich daar, met behoud van een deel van het erfgoed.

De archieven van Bourgueil, gedeeltelijk verwoest, onthullen niettemin een abdij met uitzonderlijke uitstraling. Zijn abdijen, zoals Gausbert de Blois (eerste abt, 991 De tuinen, vergeleken met de mooiste van Frankrijk, en de wijngaarden, nog steeds beroemd vandaag, illustreren het blijvende erfgoed van Saint-Pierre de Bourgueil. Geclassificeerd als een historisch monument in 2002/2003, de abdij blijft een symbool van het toeristische erfgoed, het combineren van middeleeuwse geschiedenis, Renaissance en classicisme.

Externe links