Logo Musée du Patrimoine

Alle Franse erfgoed ingedeeld naar regio's, departementen en steden

Abdij van Montierneuf à Saint-Agnant en Charente-Maritime

Patrimoine classé
Patrimoine religieux
Abbaye
Charente-Maritime

Abdij van Montierneuf

    1-3 Rue du Gros Chêne
    17620 Saint-Agnant
Abbaye de Montierneuf
Abbaye de Montierneuf
Abbaye de Montierneuf
Abbaye de Montierneuf
Abbaye de Montierneuf
Abbaye de Montierneuf
Abbaye de Montierneuf
Abbaye de Montierneuf
Abbaye de Montierneuf
Crédit photo : Patrick Despoix - Sous licence Creative Commons

Tijdlijn

Moyen Âge central
Bas Moyen Âge
Renaissance
Temps modernes
Révolution/Empire
XIXe siècle
Époque contemporaine
1100
1500
1600
1700
1800
1900
2000
vers 1072
Stichting van de Priorij
1094-1096
Rol van Vendôme Geoffroy
1539
Reconstructie door Daugeraud
1789
Verkoop aan de Revolutie
1941-1989
Opeenvolgende beschermingsmaatregelen
1994-2013
Municipal emfyteotic lease
Aujourd'hui
Aujourd'hui

Geklasseerd erfgoed

Deur: vermelding bij beschikking van 9 augustus 1941; Pigeonnier : bij beschikking van 15 juni 1951; Logis; overblijfselen van de Prioral (cf. A 1589, 262): vermelding bij beschikking van 13 november 1989

Kerncijfers

Geoffroy de Vendôme - Abbé de Vendôme Steun voor Urban II, sleutelrol in Saintonge.
Bertrand Daugeraud - Lord of Montierneuf (XVIe) Reconstructie van het klooster en de dovecote.
Urbain II - Paus (1088-1099) Restaura l'ordre en Saintonge (1096).

Oorsprong en geschiedenis

De abdij van Montierneuf, gesticht rond 1072 door de monniken van de abdij van Vendôme, was een strategische priorij-seigneurie in Saintonge maritieme. Dit gebied, rijk aan zout, handel en visserij, strekte zich uit van het eiland Oleron tot het zand van Olonne. Abbé Geoffroy de Vendôme speelde in 1094 een sleutelrol bij het redden van het pausdom, waardoor Urbain II de orde in Saintonge kon herstellen in de Raad van Saintes (1096), ten behoeve van Vendôme. Deze context was gunstig voor de verdwijning van het oude Châtelaillon en de oprichting van La Rochelle.

In de 12e eeuw werd de priorij een monarchisch machtscentrum tot 1540, onder het gezag van Vendôme. Na 1539, Bertrand Daugeraud, seigneur van de plaats, liet het klooster gedeeltelijk herbouwd, toegevoegd een versterkte behuizing (waarvan de ingang deur blijft) en bouwde een duivenhuis van 3.500 bouten, geclassificeerd in 1951. De monniken van de gemeente Saint-Maur, die in de zeventiende eeuw aankwamen, slaagden er niet in om de welvaart in het verleden te herstellen.

Bij de revolutie werd de priorij in drie percelen verkocht, en de gebouwen verdwenen geleidelijk. Het huis van de 12e eeuw, gerenoveerd in de 16e eeuw, behoudt een rechthoekig lichaam geflankeerd door een veelhoekige toren met een spiraalvormige trap. De resten, inclusief gewelfde kamers, vormen nu een privé-eigendom. Tussen 1994 en 2013 stond een samenwerking tussen de gemeente en de eigenaren de rehabilitatie van het duivenhuis en de toeristische voorzieningen toe (begeleide rondleidingen, shows), voordat de huur werd verbroken bij gebrek aan onderhoud.

Sinds 2013 is de toegang tot de dovecote (viering van het 500-jarig bestaan) nog steeds getolereerd, maar er wordt gewerkt aan een juridische reorganisatie om de duurzame toegang van het publiek te herstellen. De eigenaren, ondanks de gezondheids- en regelgevingsbeperkingen, verklaren zich bereid om de site onder veilige omstandigheden te heropenen. De poort (geregistreerd in 1941) en de overblijfselen van de Prioral (geregistreerd in 1989) herinneren aan het historische belang van dit Saintonge monument.

Externe links