Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De abdij van Notre-Dame de Soissons werd tussen 658 en 666 gesticht door Ébroin, burgemeester van het paleis van de Merovingische koningen, die Ætheria installeerde, een non uit de abdij van Jouarre. Draussin, bisschop van Soissons, gaf hem zijn heerschappij rond 660. De abdij werd geleid door invloedrijke abdijen als Gisèle, zuster van Karel de Grote en Rotrude. Zijn eigendom werd in 993 gerestaureerd door Hugues Capet na spoliations in de 10e eeuw.

In de middeleeuwen beleefde de abdij een architectonische en sociale bloei. In 1184 liet ze kanalen bouwen om stromend water te brengen, en Abbess Catherine de Bourbon bouwde de refter, een ziekenboeg en kloosters. De abdij van Soissons strekte zich uit over vier arpenten onder Henriette d'Elbeuf. De abdij herbergde vier kerken, waaronder die van Notre-Dame voor nonnen en die van Sainte-Croix voor begrafenisdiensten.

De abdij speelde een belangrijke ziekenhuisrol uit de Karolingische tijd, met een eerste ziekenhuis genoemd onder Charles le Chauve. In 1230 werd er een nieuw ziekenhuis gebouwd nabij de rivier, bediend door conversanten onder het gezag van de abdis. De graven van de abdijen en weldoeners, zoals Drassin of Catherine de Bourbon, sierden de kerk voordat ze werden verspreid naar de Revolutie. Opgelost in 1791, viel de abdij in puin, waardoor er slechts twee romaanse ramen in 1913 bewaard bleven.

Tot de opmerkelijke abdijen behoorden Elisabeth de Châtillon, die in de 14e eeuw een onderpand had gebouwd in de kerk, en Antoinette-Louise de Lorraine-Aumale, die de gewoonte van de nonnen in de 17e eeuw veranderde. De abdij verwelkomde ook persoonlijkheden als Thomas de Canterbury in 1165. Zijn inkomen kwam uit land zoals Guny's, geschonken door Charles Le Chauve in 858.

Externe links