Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De abdij van Sainte-Marie-au-Bois is een voormalige abdij van de orde van Premontrés, gesticht tussen 1130 en 1139 door Simon I, hertog van Lotharingen, nabij zijn kasteel van Prény. Gelegen in een beboste vallei doorkruist door een zijrivier van de Trey, wordt het gebouwd dankzij de donaties van de abdijen van Messina Saint-Pierre-aux-Nonnais en Sainte-Glossinde, evenals lokale heren. Zijn eerste abt, Richard, een discipel van Sint Norbert, kwam uit Laon om de gemeenschap te leiden. Hoewel de traditie haar stichting toeschreef aan een bezoek van St. Norbert in 1126, plaatsten moderne historici haar oprichting na de Raad van Luik in 1131, waar de hertog Simon op twee stichtingen besloot: Sainte-Marie-au-Bois en Sturzelbronn. De gebouwen, voltooid rond 1150, ook een klooster van nonnen vandaag verdwenen, waarvan de resten bleven in de achttiende eeuw onder de naam van de Celle-des-Dames.

In de middeleeuwen bloeide de abdij op door de omliggende parochies (Vilcey-sur-Trey, Viéville-en-Haye, enz.) te dienen en in 1257 het seminarie van Saint-Nicaise te Pont-à-Mousson te vormen. De nabijheid van het Château de Prény maakte het echter tot een terugkerend doel: geplunderd door de Messins in 1324 en 1427, bezet door de troepen van Karel de Temerary in 1473. Ondanks deze proeven blijft het een spiritueel en economisch centrum, dat land, molens en wijngaarden beheert. In de 16e eeuw, na een renovatie van de abdijkerk, werd het verwoest door protestanten en vervolgens geleid door abten als Didier Malhusson, wiens bewind een daling van de kloosterdiscipline betekende.

In de zeventiende eeuw probeerde Abbé Servais de Lairuelz een hervorming door de monniken over te dragen naar Pont-à-Mousson in 1608, waardoor slechts twee religieuzen in Sainte-Marie-au-Bois. De abdij ging uiteindelijk achteruit na de Dertigjarige Oorlog (1635) en de verwoestingen van de Zweedse troepen. Bij de Revolutie werd het verkocht als nationaal eigendom in 1791 en veranderde in een boerderij. In de 20e eeuw verbleef schrijver Charles Péguy daar in augustus 1914 met zijn regiment, waarin hij een "grote vrede" in de ruïnes beschreef. In 1926 en 1929 werd er een historisch monument gebouwd, dat opmerkelijke romaanse overblijfselen bewaart, waaronder een abdijkerk met een architectonisch mysterie (nef ingekort?) en een capitulaire hal met twee schepen. Vandaag de dag, de symbolische tuinen, opgericht in 2007, oproepen middeleeuwse thema's, maar toegang blijft beperkt tot Erfgoeddagen.

Externe links