Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Gier Waterway, 86 km lang, is een van de vier oude aquaducten die Lugdunum (Lyon) serveren. Gebouwd waarschijnlijk tijdens de regering van Trajan of Hadrianus (begin 2e eeuw), trekt het zijn wateren uit de rivier de Gier, een zijrivier van de Rhône. De resten, waaronder sifonbruggen en bogen, zijn sinds 1875 beschermd. De precieze datering werd besproken: ontdekkingen zoals de Steen van Chagnon (1887), met een edict van Hadrianus, of houten bekisting van 110 n.Chr suggereren een constructie onder Trajanus, voltooid onder Hadrianus.

Aquaduct passeert 21 gemeenten met verschillende technieken: overdekte loopgraven, tunnels (waaronder een van 825 m in de buurt van Mornant), kanaalbruggen en sifons om de valleien over te steken. In Chagnon is de Durèze sifon bekleed met een kanaal van 11,5 km, inclusief een toegankelijke tunnel genaamd Cave du Curé. De route, bestudeerd uit de 16e eeuw door wetenschappers als Guillaume Marie Delorme, werd precies in de 19e eeuw door Paul de Gasparin in kaart gebracht. De stelling van Germain de Montauzan (1908) blijft een referentie voor de volledigheid ervan.

Recente opgravingen onthulden technische details, zoals het reticulatum (parly diamond) uniek in Frankrijk, of het gebruik van loodpijpen in sifons. Restauraties, zoals die van de Chaponost Arches (2009/2010), hebben bedreigde secties behouden. Aquaduct, geclassificeerd als een historisch monument door secties (1875 tot 1986), illustreert de Romeinse techniek en de aanpassing aan reliëf. Het geschatte debiet van 15.000 m3/dag maakte het een essentiële infrastructuur voor het oude Lyon.

Twee beschermende pijlers, de Pierre de Chagnon (1887) en de Pierre du Rieu (1996), getuigen van strenge regels: verbod op ploegen of bouwen in de buurt om het werk te behouden. Deze inscripties, vergelijkbaar met die van het aquaduct van Venafro (Italië), nemen een Augustiaanse wet in beslag (11.0 v.Chr.). Ondanks de geleidelijke ontmanteling blijft het aquaduct een belangrijke getuigenis van het Romeinse hydraulische erfgoed, dat tot op heden bestudeerd en benadrukt is, zoals blijkt uit de opname ervan in de Erfgoed Lotto (2018).

Externe links