Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De graanhal in Aix-en-Provence ontstond in een vroeg 18e-eeuws gemeentelijk project om de stedelijke ruimte rond het Marktplein te herstructureren. Al in 1709 verwierf de stad huizen om het plein uit te breiden en een zolder te bouwen naar aanleiding van klachten tegen handelaren. De eerste stenen werden gelegd in 1718 onder leiding van meestermetselaars Melchior Ferréol, Antoine Ferréol en Charles Laurens, met plannen gevalideerd door architect Laurent II Vallon. Dit eerste, bescheiden gebouw beslaat slechts een deel van de huidige hal, op de hoek van Richelme Square en Vauvenargues Street (toen Donalari Street).

Tussen 1737 en 1738 breidt de gemeente de markt uit door de aankoop van aangrenzende huizen, waardoor de uitbreiding tot de Rue du Grand-Horloge mogelijk wordt. Tegelijkertijd, tussen 1741 en 1742, werd het Place de l'Hôtel-de-Ville gecreëerd door de onteigening en sloop van 16 huizen, onder toezicht van provinciale architect Laurent Vallon. Deze stadsvernieuwing ging gepaard met de bouw van een centrale fontein in 1756, versierd met een oude colonne aangeboden door het Hoofdstuk. Deze veranderingen weerspiegelen de wens om de stad te verbeteren en haar commerciële infrastructuur te moderniseren.

De huidige graanhal kreeg vorm tussen 1759 en 1767, onder leiding van architect Georges Vallon, zoon van Laurent. Het werk, toevertrouwd aan ondernemers Louis Magnan, Antoine Ricard en Joseph Laty, beslaat bijna acht jaar vanwege budgettaire beperkingen. De beeldhouwer Jean-Pancrace Chastel maakte tussen 1761 en 1765 de allegorische stenen fronton van Calissanne, die de Rhône (Saturnus) en Durance (Cybel) vertegenwoordigt, symbolen van Provençaalse vruchtbaarheid. De barokke stijl van de gevel, gekenmerkt door een klassieke symmetrie, wordt emblematisch van de 18e eeuwse Aix architectuur. De totale kosten van het werk zijn £ 54.696, inclusief £ 1.500 voor Vallon.

Na zijn eerste functie als graanmarkt heeft het gebouw een verscheidenheid aan toepassingen: het herbergt de Bourse du Travail van 1896 tot 1922, vervolgens de diensten van de T.T.P. van 1923, na een restauratie geleid door architect Liautaud. In 1983 werd een historisch monument gebouwd voor zijn gevels en daken, nu herbergt het een bijlage bij de Méjanes Bibliotheek, een postkantoor en gemeentelijke kantoren. De evolutie illustreert de aanpassing van het Aix-erfgoed aan de veranderende behoeften van de samenleving, met behoud van het architectonisch erfgoed.

De bouw van de hal maakt deel uit van een bredere stedelijke planning context in Aix-en-Provence, gekenmerkt door de oprichting van openbare pleinen en de standaardisatie van gevels. De beraadslagingen van de gemeenteraad, zoals die van 9 augustus 1742 die een architectonisch plan voor nieuwe constructies opleggen, getuigen van een verlangen naar esthetische samenhang. Het gebruik van huur voor de financiering van leningen (64.000 pond in 1741) toont ook de economische mechanismen van die tijd, waarbij de gemeente juridische druk en onderhandelingen om haar projecten uit te voeren combineert.

Externe links