Bouw van het monument Néolithique (≈ 4100 av. J.-C.)
Geschatte bouwperiode
1972
Ontdekt door G. Faguet
Ontdekt door G. Faguet 1972 (≈ 1972)
Late locatieidentificatie
4 septembre 1981
Registratie voor historische monumenten
Registratie voor historische monumenten 4 septembre 1981 (≈ 1981)
Officiële sitebescherming
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Geklasseerd erfgoed
Overdekte steeg door Bel Evan of Bellevan (Cd. G 189): inschrijving bij beschikking van 4 september 1981
Kerncijfers
G. Faguet - Ontdekking van de site
Identificeert rijstrook in 1972
Loïc Langouët - Archeoloog en auteur
Studie van lokale megalieten
Oorsprong en geschiedenis
De overdekte wandelweg van Bel Evan, ook bekend als dolmen de Bellevan, is een megalithisch monument uit het Neolithicum, gelegen in de gemeente Plouër-sur-Rance, in het departement Côtes-d Deze funeraire site, volledig opgebouwd uit wit kwartsiet, heeft een typische structuur van de overdekte gangpaden van de Armomeric: een begrafeniskamer van bijna 10 meter lang door 1,50 meter breed, voorafgegaan door een smalle doorgang en een vestibule van toegang tot het zuidoosten. Aan de andere kant, een kleine cella was waarschijnlijk gewijd aan het aanbieden van deposito's of begrafenismeubilair. De originele deken tafels zijn nu verdwenen, waardoor het monument gedeeltelijk geruïneerd.
De site werd pas in 1972 ontdekt door G. Faguet, een late voor een monument van die tijd, voordat hij werd opgenomen voor historische monumenten op 4 september 1981. De totale lengte bereikt 14 meter, waardoor het een opmerkelijk voorbeeld is onder lokale megalieten. De opgravingen en studies, zoals die van Loïc Langouët, onderstrepen het belang ervan in het archeologische erfgoed van Breton, hoewel de gedetailleerde geschiedenis ervan gedeeltelijk onbekend blijft vanwege de recente ontdekking ervan.
De kwartsconstructie, een zeldzaam materiaal voor dit soort monumenten, en de aanwezigheid van een mogelijke zijingang onderscheiden Bel Evan van de andere overdekte gangpaden van de regio. Zijn gebruik als collectief graf weerspiegelt neolithische begrafenispraktijken, waarbij de resten van verschillende individuen in dezelfde ruimte werden afgezet, vaak vergezeld van voorwerpen of offers. Vandaag de dag biedt de site een waardevolle getuigenis van de prehistorische samenlevingen van Bretagne, hoewel de staat van instandhouding beperkt bepaalde interpretaties.
Mededelingen
Log in om een beoordeling te plaatsen