Logo Musée du Patrimoine

Alle Franse erfgoed ingedeeld naar regio's, departementen en steden

Overdekte rit van Bel Evan naar Plouër-sur-Rance en Côtes-d'Armor

Patrimoine classé
Patrimoine Celtique
Allées couvertes
Côtes-dArmor

Overdekte rit van Bel Evan naar Plouër-sur-Rance

    N176
    22490 Plouër-sur-Rance
Allée couverte de Bel Evan à Plouër-sur-Rance
Allée couverte de Bel Evan à Plouër-sur-Rance
Allée couverte de Bel Evan à Plouër-sur-Rance
Allée couverte de Bel Evan à Plouër-sur-Rance
Allée couverte de Bel Evan à Plouër-sur-Rance
Allée couverte de Bel Evan à Plouër-sur-Rance
Allée couverte de Bel Evan à Plouër-sur-Rance
Allée couverte de Bel Evan à Plouër-sur-Rance
Crédit photo : Pymouss - Sous licence Creative Commons

Tijdlijn

Néolithique
Âge du Bronze
Âge du Fer
Antiquité
Haut Moyen Âge
Moyen Âge central
Bas Moyen Âge
Renaissance
Temps modernes
Révolution/Empire
XIXe siècle
Époque contemporaine
4100 av. J.-C.
4000 av. J.-C.
0
1900
2000
Néolithique
Bouw van het monument
1972
Ontdekt door G. Faguet
4 septembre 1981
Registratie voor historische monumenten
Aujourd'hui
Aujourd'hui

Geklasseerd erfgoed

Overdekte steeg door Bel Evan of Bellevan (Cd. G 189): inschrijving bij beschikking van 4 september 1981

Kerncijfers

G. Faguet - Ontdekking van de site Identificeert rijstrook in 1972
Loïc Langouët - Archeoloog en auteur Studie van lokale megalieten

Oorsprong en geschiedenis

De overdekte wandelweg van Bel Evan, ook bekend als dolmen de Bellevan, is een megalithisch monument uit het Neolithicum, gelegen in de gemeente Plouër-sur-Rance, in het departement Côtes-d Deze funeraire site, volledig opgebouwd uit wit kwartsiet, heeft een typische structuur van de overdekte gangpaden van de Armomeric: een begrafeniskamer van bijna 10 meter lang door 1,50 meter breed, voorafgegaan door een smalle doorgang en een vestibule van toegang tot het zuidoosten. Aan de andere kant, een kleine cella was waarschijnlijk gewijd aan het aanbieden van deposito's of begrafenismeubilair. De originele deken tafels zijn nu verdwenen, waardoor het monument gedeeltelijk geruïneerd.

De site werd pas in 1972 ontdekt door G. Faguet, een late voor een monument van die tijd, voordat hij werd opgenomen voor historische monumenten op 4 september 1981. De totale lengte bereikt 14 meter, waardoor het een opmerkelijk voorbeeld is onder lokale megalieten. De opgravingen en studies, zoals die van Loïc Langouët, onderstrepen het belang ervan in het archeologische erfgoed van Breton, hoewel de gedetailleerde geschiedenis ervan gedeeltelijk onbekend blijft vanwege de recente ontdekking ervan.

De kwartsconstructie, een zeldzaam materiaal voor dit soort monumenten, en de aanwezigheid van een mogelijke zijingang onderscheiden Bel Evan van de andere overdekte gangpaden van de regio. Zijn gebruik als collectief graf weerspiegelt neolithische begrafenispraktijken, waarbij de resten van verschillende individuen in dezelfde ruimte werden afgezet, vaak vergezeld van voorwerpen of offers. Vandaag de dag biedt de site een waardevolle getuigenis van de prehistorische samenlevingen van Bretagne, hoewel de staat van instandhouding beperkt bepaalde interpretaties.

Externe links