Logo Musée du Patrimoine

Alle Franse erfgoed ingedeeld naar regio's, departementen en steden

Alley bedekt met Dampsmesnil à Dampsmesnil dans l'Eure

Patrimoine classé
Patrimoine Celtique
Allées couvertes
Eure

Alley bedekt met Dampsmesnil

    Le Bourg
    27630 Vexin-sur-Epte
Allée couverte de Dampsmesnil
Allée couverte de Dampsmesnil
Allée couverte de Dampsmesnil
Allée couverte de Dampsmesnil
Allée couverte de Dampsmesnil
Allée couverte de Dampsmesnil
Allée couverte de Dampsmesnil
Allée couverte de Dampsmesnil
Allée couverte de Dampsmesnil
Allée couverte de Dampsmesnil
Allée couverte de Dampsmesnil
Allée couverte de Dampsmesnil
Allée couverte de Dampsmesnil
Allée couverte de Dampsmesnil
Allée couverte de Dampsmesnil
Allée couverte de Dampsmesnil
Allée couverte de Dampsmesnil
Allée couverte de Dampsmesnil
Allée couverte de Dampsmesnil
Allée couverte de Dampsmesnil
Allée couverte de Dampsmesnil
Allée couverte de Dampsmesnil
Allée couverte de Dampsmesnil
Allée couverte de Dampsmesnil
Allée couverte de Dampsmesnil
Allée couverte de Dampsmesnil
Allée couverte de Dampsmesnil
Crédit photo : Gregofhuest - Sous licence Creative Commons

Tijdlijn

Néolithique
Âge du Bronze
Âge du Fer
Antiquité
Haut Moyen Âge
Moyen Âge central
Bas Moyen Âge
Renaissance
Temps modernes
Révolution/Empire
XIXe siècle
Époque contemporaine
2300 av. J.-C.
2200 av. J.-C.
0
1800
1900
2000
2500–2000 av. J.-C.
Bouw van het monument
1879
Eerste beschrijving
1894–1896
Archeologische vondsten
Début XIXe siècle
Gedeeltelijke vernietiging
28 janvier 1907
Historische monument classificatie
1985
Gieten van beelden
Aujourd'hui
Aujourd'hui

Geklasseerd erfgoed

Overdekte steeg: classificatie bij decreet van 28 januari 1907

Kerncijfers

Vicomte de Pulligny - Eerste descriptor (1879) Auteur van prehistorische kunst in het Westen.
Adrien de Mortillet - Prehistorie Beeld als vrouwelijke voorstelling (1893) uitgevoerd.
Martial Imbert - Archeoloog Regie van de opgravingen van 1894.
Émile Collin - Archeoloog Samengespannen in de opgravingen en het megalith plan.

Oorsprong en geschiedenis

De overdekte wandelweg van Dampsmesnil, geclassificeerd als een historisch monument in 1907, is een recente Neolithische megalith (2500 Gebouwd door sedentaire boeren van de Seine-Oise-Marne cultuur, diende het als een collectieve begrafenis. De structuur bestaat uit een 5,81 m ruimte en een vestibule gescheiden door een inbouw doorboorde plaat, uitgerust met een ronde opening uitgerust met een hardhout om de sluiting tussen de begrafenis en ceremoniële ruimten te garanderen.

De bijzonderheid van de site ligt in haar vrouwelijke sculptuur in reliëf op een steun van de vestibule: een ovale figuur met drie concentrische filets, die twee uitsteeksels geïnterpreteerd als tepels overwint. Deze voorstelling, vergelijkbaar met die van de nabijgelegen overdekte steegjes (Bois-Couturier, Pierre Turquaise), roept een mogelijke "godin van de doden" of een ceremonieel symbool. Het monument, geplunderd in de Romeinse tijd en vervolgens door schattenzoekers, werd in de 19e eeuw gedeeltelijk vernietigd door steengroeven die zijn kalksteen exploiteren.

De opgravingen van 1894, uitgevoerd door Martial Imbert en Émile Collin, onthulden neolithische artefacten (pijlpunten, bijlen, botkralen) en menselijke botten gemengd met Romeins aardewerk puin. De doorboorde plaat, gebroken en gevonden in 1894, werd geconsolideerd, terwijl het beeld werd gevormd in 1985 voor een tentoonstelling in vijf musea. De burggraaf de Pulligny, de eerste descriptor in 1879, benadrukte zijn reeds gedegradeerde staat maar zijn uitzonderlijke archeologische interesse, met name voor zijn innovatieve sluitingssysteem.

De site illustreert neolithische begrafenispraktijken, met een Romeins hergebruik getuigd door een bronzen stuk en tegels. Zijn indeling in 1907 hield de overige resten in stand, hoewel de oorspronkelijke lengte (geraamd op 20 Tegenwoordig is het een gemeenschappelijk eigendom dat getuige is van de technische kennis van prehistorische bouwers en hun religieuze symboliek.

Externe links