Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De overdekte weg van Mélus, gelegen in Ploubazlanec in de Côtes-d-Armor, is een megalithisch monument gedateerd uit het recente Neolithicum (3000 Georiënteerd oost-west, is het 14,50 m lang voor 1,70 m breed, met twee rijen van graniet en microgranieten orthostaten ondersteunen negen cover tafels. De zijingang, zuidzijde, en de structuur maken het een zeldzame overdekte oprit met niet-axiale toegang in Noord-Bretagne.

De site werd in 1933 doorzocht door G. Fournier, die een rijke funeraire meubels onthulde: gesneden vuursteen (inclusief twee bladen van de Grand-Pressigny), acht gepolijste assen, zeven hele vazen en tenons. Deze voorwerpen, bewaard in het Museum of National Antiquities, het Moskou Museum en de Universiteit van Rennes-I, getuigen van Europese culturele contacten. Het monument, aanvankelijk bedekt met een slibtaart vandaag geërodeerd, was verbonden met de Neolithische gemeenschap van het nabijgelegen voorgebergte van Roc.

Op 6 juni 1951 werd een historisch monument gebouwd, de overdekte weg van Mélus profiteerde van een ontwikkeling in de jaren negentig, met een wegwijzer en een interpretatiepaneel. De naam kan afkomstig zijn van Bretonse mell (tas, sheaves), die de accumulatie van stenen of de vorm van de oorspronkelijke terre oproept. De site, lang toegankelijk via een privéweg, illustreert de collectieve begrafenisarchitectuur van het Bretonse Neolithicum.

De ontdekte voorwerpen, zoals de campanische bekers en de gepolijste assen, onderstrepen hun rol in een netwerk van uitwisselingen over West-Europa. De aanwezigheid van vuursteen van Grand-Pressigny (Touraine) bevestigt deze verre verbindingen. Tegenwoordig domineert het monument het estuarium van Trieux, dat een tastbaar getuigenis geeft van de begrafenis- en sociale praktijken van Bretonse Neolithische gemeenschappen.

Externe links