Tijdlijn

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Limoges Amfitheater, ook bekend als arena's, werd gebouwd in de tweede eeuw in de Gallo-Romeinse stad Augustortum (nu Limoges), waarschijnlijk onder de Antonijnse dynastie. Met 137 × 116 m is het een van de grootste in Romeinse Gallië, met een geschatte capaciteit tussen 20.000 en 25.000 toeschouwers. De strategische ligging, ten noordwesten van de oude stad en in de buurt van de Romeinse wegen (waaronder Via Agrippa), weerspiegelt een verlangen naar monumentisatie, aangevuld met de aanwezigheid van een theater aan de andere kant van de Cardus maximus. Lokale materialen (gnesis, graniet) en de afwezigheid van architectonische terracotta onderscheiden de constructie.

Vanaf de vroege middeleeuwen werd het amfitheater verlaten en diende als een carrière voor het bouwen van huizen en kerken, zoals de basiliek van de Redder van de Heilige Vechtabdij. De ruïnes, die holen van rovers werden, werden gedeeltelijk beschadigd in de 16e eeuw. In de 17e eeuw, intendant Boucher d'Orsay had de site genivelleerd en gevuld om de Orsay Garden te creëren, begraven de meeste van de overblijfselen. Herontdekt in 1966, werden ze geclassificeerd als historische monumenten in 1968 en vervolgens opnieuw begraven in 1998 voor hun behoud.

Van elliptische vorm, het amfitheater had twee niveaus van 64 arcades op de gevel, misschien overtroffen door een zolder. Toegang tot de tribunes (hout of steen, nu ontbrekend) was via 14 ingangen op de begane grond en trap naar de bovenste galerijen. Opgravingen onthulden pilaren die 2 m hoog zijn, terwijl de arena 5,30 m onder het huidige niveau van de tuin ligt. Er werd geen spoor van de stands gevonden, waardoor twee hypothesen konden zweven: een vernietigde houten structuur of stenen elders hergebruikt.

Augustoritum, de hoofdstad van de Civitas des Lémovives, was een welvarende stad op een noord-zuid commerciële as. Het amfitheater, symbool van Romanisering, maakte deel uit van een monumentale ensemble waaronder forum, thermale baden en brug over Wenen. De daling valt samen met de val van het Romeinse Rijk, wat het einde markeert van het oorspronkelijke gebruik. Het heden, hoewel beperkt, blijft getuigen van zijn verleden belang in het sociale en culturele leven van de Romeinse Galliër.

Externe links