Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het asiel van de Goede Verlosser van Caen kwam tot stand in 1720 toen Anne Le Roy de Dochters van de Goede Verlosser gemeente richtte, gewijd aan het verwelkomen van gemarginaliseerde vrouwen, waaronder de vervreemden. In 1734 werd de gemeenschap erkend door Lodewijk XV. Na revolutionaire onlusten vestigde ze zich in 1805 in het voormalige Kapuchinklooster in Saint-Ouen, onder impuls van Abbé Pierre-François Jamet.

In de 19e eeuw ontwikkelde het asiel zich snel: in 1818 verwelkomde het de eerste vervreemde mannen uit de gevangenis van Beaulieu, en in 1838 werd het een departementaal asiel. De gebouwen zijn georganiseerd om patiënten te scheiden volgens hun conditie (betaalbaar, woedend, epileptisch), met speciale tuinen en galerijen. In 1876 waren er 1.060 patiënten, waardoor de Goede Verlosser het derde psychiatrische ziekenhuis in Frankrijk werd. In 1816 werd er ook een school voor dovemuetten opgericht.

Tijdens de Tweede Wereldoorlog werd het ziekenhuis in 1942 door de Duitsers aangevraagd om er een Kriegslazarett van te maken. In 1944 diende hij als toevluchtsoord voor 1.250 burgers tijdens de Slag bij Caen en werd zwaar gebombardeerd, waarbij 50 doden vielen. Na de oorlog werd het instituut geleidelijk geseculariseerd: in 1976 werd het het gespecialiseerde ziekenhuiscentrum (CHS) in Caen, toen de openbare instelling voor geestelijke gezondheidszorg (EPSM) in 2012. Er zijn grote renovaties gaande, zoals de opening van de Odyssey (81 bedden) in 2012.

Het architecturale erfgoed van de Goede Verlosser omvat een 19e-eeuwse neogotische kapel, die in 2006 als historische monumenten werd genoemd, en gebouwen in de mannenkwartier, beschermd sinds 2010. De kapel, sinds 1999 niet meer gebruikt, is het onderwerp van spanningen tussen de stad Caen en particuliere actoren vanwege het hergebruik ervan. In 2024 werden voor het eerst rondleidingen georganiseerd. De oude 18e eeuwse poort, daterend uit 1834, markeert nog steeds de historische ingang van de site.

De Congregatie van de Dochters van de Goede Redder, oprichter van het asiel, zwermde in Frankrijk en daarbuiten (Ierland, Spanje, Madagaskar). Figuren als Anne Le Roy of Abbé Jamet (beacon in 1987) markeerden haar verhaal. Beroemde patiënten zijn de dandy George Brummell, die in 1838 werd geïnterneerd, of Louis Martin, vader van Saint Thérèse de Lisieux, die van 1889 tot 1892 in het ziekenhuis werd opgenomen. Het EPSM van Caen blijft vandaag de dag een belangrijke speler op het gebied van geestelijke gezondheid in Normandië, ondanks de uitdagingen die samenhangen met de stedelijke integratie, zoals het tramproject dat zijn behuizing oversteekt.

Externe links