Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het oude kasteel van Dachstein, ook wel het kasteel van de bisschoppen van Straatsburg genoemd, werd oorspronkelijk gebouwd in 1214 door Hendrik II van Veringen, bisschop van Straatsburg. Gelegen in het hart van de episcopale bezittingen van de Vogezen Piemonte, diende het zowel als militaire basis als als een woonplaats voor de bisschoppen. De strategische ligging maakte het tot een belangrijke plaats voor regionale conflicten, met name tijdens opstanden in Straatsburg of religieuze oorlogen.

In 1262 organiseerde bisschop Walter de Hohengeroldseck, uit Straatsburg verdreven door de opstandige burgerij, zijn tegenoffensief daar voordat hij belegerd en verslagen werd. Het kasteel werd in 1278 herbouwd door Conrad de Lichtenberg. Door de eeuwen heen kreeg hij verschillende zetels (1421 door de Straatsburgers, 1439 door de Armagnacs) en veranderde van hand, zoals in 1410 toen hij werd aangenomen in de Mullenheim-Brantgasse.

Tussen 1574 en 1589 ondernam bisschop Frédéric de Blankenheim-Manderscheidt belangrijk werk en richtte een renaissancekasteel op in het middeleeuwse lagere hof. Dit nieuwe huis, gekenmerkt door een inscriptie van 1572 op de trapkoepel, werd de episcopale residentie tot 1718. De plaats was echter het toneel van talrijke conflicten: de bisschoppenoorlog (1592), aanvallen van de protestantse Liga (1610), Zweedse bezetting (1633), en ingenomen door de Franse troepen van Vaubrun in 1675, die het voormalige middeleeuwse kasteel verwoestten.

In de 18e eeuw bood de kardinaal van Rohan-Soubise het pand aan zijn baili François Antoine Herrenberger (1718), waarna het landgoed in 1769 aan Natalis de Régemorte werd doorgegeven. Na de revolutie in 1803 werd het bisschoppelijk kasteel overgenomen door Adrien Brunck van Freundeck. In 1865 toevertrouwde Édouard de Turckheim de architect Eugène Dock een grote neo-Renaissance transformatie: uitbreiding van het huis, toevoeging van een met wapenschild versierde deur (1869-1872), en verfraaiing van het park met elementen zoals een goed getekende Ruscher de Molsheim.

De hedendaagse architectuur combineert middeleeuwse overblijfselen (rond torens, gracht) met Renaissance Kasteel en de 19e eeuwse toevoegingen. De veelhoekige traptoren, daterend uit 1572, behoudt een originele inscriptie, terwijl de neo-Renaissance gevels, de 19e eeuwse dakramen en bijgebouwen de aanpassing van de site aan romantische smaken illustreren. Het landgoed, dat sinds 2002 als historisch monument is opgenomen, omvat ook een park met bomen en elementen van versterking zoals een duiventoren.

Het kasteel belichaamt bijna negen eeuwen Elzas geschiedenis, van zijn rol als episcopale vesting tot zijn metamorfose tot aristocratische residentie. De transformaties weerspiegelen politieke omwentelingen (religieuze conflicten, Franse annexaties) en architectonische ontwikkelingen, met behoud van tastbare sporen van elk tijdperk, zoals het wapenschild van de bisschoppen Jean de Manderscheid of Guillaume de Honstein.

Externe links