Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Joodse begraafplaats van L'Isle-sur-la-Sorgue is een emblematische site van het departement Vaucluse, die sinds het decreet van 30 juni 2008 als historisch monument is opgenomen. Het illustreert de geschiedenis van de Comtadin Joden, die sinds de Middeleeuwen in het Comtat Venaissin aanwezig zijn. Na een uitzetting in 1322, gevolgd door een terugkeer in 1326 werd de Joodse gemeenschap gedwongen om zich te hergroeperen in vier steden, waaronder L'Isle-sur-la-Sorgue, in de 16e eeuw. Deze gemeenschappen, genaamd arba kehilot, leefden in specifieke buurten, de Carrières, georganiseerd rond synagogen en beheerd door baylons.

De Joodse begraafplaats van L'Isle-sur-la-Sorgue, oorspronkelijk gelegen nabij de Carrière, werd verplaatst ten zuiden van de gemeente als gevolg van stedelijke uitbreiding. In 1736 werd het vergroot door de aankoop van aangrenzende grond voor 650 pond. Deze begraafplaats, met een oppervlakte van 9460 m2, werd het enige bezit van de lokale Joodse gemeenschap. Na de scheidingswet van de kerken en de staat in 1905 werd het gemeenschappelijk bezit, maar het vruchtgebruik werd behouden tot 1939, de datum van de laatste begrafenis.

Vandaag de dag herbergt de begraafplaats ongeveer 40 graven, voornamelijk leden van de Abram, Carcassonne, Crémieux en Créange families, begraven in de 19e eeuw. Onder de opmerkelijke persoonlijkheden zijn Adolphe Michel Abram (1834-1905), voormalig burgemeester van L'Isle-sur-la-Sorgue. De site, omringd door een hek en toegankelijk door een portaal, was volledig geregistreerd, met inbegrip van de graven, monumenten, grond en kelder, in opdracht van 30 juni 2008.

De Joodse gemeenschap van L'Isle-sur-la-Sorgue, opgericht nabij het huidige Joodse plein, had verschillende gebouwen rond zijn synagoge, verwoest in 1856. De Comtadin Joden leefden voornamelijk in de handel van doeken, maquignontage en de lening van geld, en genoten een periode van welvaart in de zeventiende eeuw. Hun bevolking daalde echter sterk vanaf het einde van de achttiende eeuw, van enkele honderden tot slechts 561 individuen in 1808 in de vier belangrijkste gemeenschappen.

Externe links