Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het Esquile College, waarschijnlijk opgericht in de 14e eeuw, was oorspronkelijk een kleine Toulouse universiteit instelling bedoeld om wetenschappers te ontvangen. Zijn naam komt van de bel (esquila in Occitaans) die het leven van de studenten ritmisch maakte. Aanvankelijk bescheiden, liet hij slechts zes studenten benoemen door de aartsbisschop, leven in relatief gemak dankzij cumulatieve kerkelijke voordelen. Het college werd georganiseerd rond een centrale binnenplaats, met huisvesting, een kapel en een schuur.

In 1551, onder leiding van de capitulus en Henri II, werd het college volledig herbouwd tot een grote gemeentelijke universiteit op het Parijse model, met de nadruk op oude talen. De werken, onder leiding van Nicolas Bachelier en andere meestermetselaars, hebben de site tussen 1554 en 1561 radicaal veranderd. Het monumentale portaal van de rue du Taur, versierd met wapenschilden en renaissancedecoraties, wordt een symbool van deze vernieuwing. Het college opende in 1560 onder leiding van Bertrand de Lapointe, maar werd tijdelijk gesloten in 1562 als gevolg van religieuze verstoringen.

Vanaf 1654 namen de doctrinaria de leiding over van het college en maakten het tot een gerenommeerde instelling, die de Jezuïeten universiteit rivaal. Ze breidden de gebouwen uit, met name met een nieuwe vleugel aan de Rue de l'Esquile in 1701-1702, en ontwikkelden een onderwijs gericht op filosofie en menselijkheid. De kapel, gedecoreerd in de 17e eeuw, en de interieurgalerijen getuigen van deze zalige periode. Het college sloot uiteindelijk in 1792, tijdens de Revolutie, nadat het bijna duizend studenten op zijn hoogtepunt had verwelkomd.

Na de Revolutie werden de gebouwen een Petit Séminaire in 1809 en vestigden zich vervolgens administratieve kantoren in de 20e eeuw. De oude kapel, omgetoverd tot theater en bioscoop, speelt een sleutelrol in het culturele leven van Toulouse, vooral voor Spaanse vluchtelingen in de jaren dertig. Sinds 1997 is de bioscoopbibliotheek van Toulouse gevestigd, terwijl de andere gebouwen openbare diensten zoals de Schatkist huisvesten. Het portaal van de rue du Taur, geclassificeerd in 1910, en de gevels op de binnenplaats, geregistreerd in 1992-1993 beschermen dit zeldzame universitaire erfgoed.

De architectuur van het college combineert middeleeuwse elementen, zoals de gotische bogen van de Rue des Lois, met Renaissance en klassieke toevoegingen, zoals stenen en afwisselende bakstenen poorten. De binnenplaats van Taur, met zijn moderne gewapend betonnen gebouw, contrasteert met de neoklassieke gevels van de bioscooptheek. Een muurschildering van 1933, het socialisme in het veld, ontdekt in de oude kapel, herinnert aan de sociale geschiedenis van de plaats. De Collège de l'Esquile met zijn buren (Périgord, Foix, Saint-Raymond) is een van de laatste resten van de middeleeuwse Toulouse Universiteit.

Zijn beroemde voormalige studenten zijn onder andere dokters als Philippe Pinel en Antoine Portal, revolutionairen als Fabre d'Eglantine en Joseph Lakanal, en schrijvers als Maurice de Guérin. Deze persoonlijkheden illustreren het belang van het college in de vorming van de Toulouse en nationale elites, van de Verlichting tot de Revolutie. Vandaag de dag, de site combineert erfgoed behoud en cultureel leven, voortdurend zijn centrale rol in de stad.

Externe links