Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Campo Santo is een middeleeuws gebouw gelegen in de oostelijke Pyreneeën. Het is de grootste middeleeuwse begraafplaats die nog in Frankrijk bestaat, gekenmerkt door zijn galeries van begrafenisbogen. Dit klooster, aanvankelijk vierhoekig, heeft nu slechts drie van zijn vier originele galerieën, waarvan de vierde in 1825 is verwoest voor de bouw van een seminarie.

Het werk van het klooster begon vóór 1302, zoals blijkt uit de grafsteen van Guillem Jorda, initiatiefnemer van het werk. Een decreet van koning Jakobus II van Mallorca in 1331 deed de werken herleven, verstoord door de bouw van de nieuwe kerk van Sint Johannes. De begrafeniskapel, Funeraria genaamd, gewijd aan de heilige Johannes de Evangelist, werd gebouwd tussen 1383 en 1389 dankzij de financiering van Pierre Fabre, een lokale burgerij. Het werd gebruikt om de overledene bloot te stellen voor hun begrafenis, volgens een Spaanse gewoonte.

De archeologie van het klooster, 2.10 tot 2,35 meter breed, gehuisveste graftombes versierd met Latijnse of Romeinse inscripties. De West Gallery werd in 1825 gesloopt door bisschop Jean-François de Saunhac-Belcastel, bisschop van Perpignan, om het seminarie te vergroten, later omgevormd tot een kazerne. De muren van de begraafplaats en de kapel van Funeraria zijn sinds 1910 geclassificeerd als historische monumenten. Deze site illustreert de middeleeuwse begrafenisarchitectuur en religieuze geschiedenis van Perpignan.

De Campo Santo quadrilaterale ligt op ongeveer 56 meter afstand. De archeologieën, gerangschikt in een derde punt, vormden oorspronkelijk een verzameling van vier galerijen, waarvan er drie overblijven. De Funeraria kapel, gewelfd met kernkoppen, beschikt over kruidnagels gesneden met bladeren en menselijke hoofden, die de zuidelijke gotische kunst weerspiegelen. Dit monument getuigt van begrafenispraktijken en middeleeuwse vroomheid in Roussillon.

Externe links