Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het Sainte-Anne Ziekenhuis werd opgericht in de 13e eeuw toen Marguerite de Provence, de weduwe van Lodewijk IX, een huis stichtte voor de pestifers. In de 17e eeuw verhuisde Anne van Oostenrijk dit etablissement naar Gentilly en creëerde in 1651 het St. Anne's Hospital met brievenoctrooi. Aanvankelijk onderbenut werd de site een boerderij waar de vervreemde mensen van Bicêtre werkten, voordat ze in 1788 werden herbouwd door Bernard Poyet.

In 1863 beval Napoleon III de oprichting van een modern klinisch asiel op de site, toevertrouwd aan architect Charles-Auguste Questel. In 1867 werd een symmetrisch plan aangenomen met paviljoens verbonden door galerieën, therapeutische tuinen en een kapel. Geïnspireerd door de principes van hygienisme, integreert hij workshops voor patiënten en groene ruimtes, een model voor Franse asielen. Tijdens het beleg van Parijs (1870-71) stierven 473 patiënten aan ondervoeding.

In de 20e eeuw vestigde Sainte-Anne zich als een belangrijke pool in de psychiatrie en neurowetenschappen. In 1922 richtte Édouard Toulouse het Henri-Rousselle Ziekenhuis op, de eerste open dienst voor lichtpsychopaten. In 1952 ontdekten Jean Delay en Pierre Deniker de neuroleptische eigenschappen van chloorpromazine (Largactil), dat de psychopharmacologie revolutioneerde. De instelling ontwikkelt ook 24/7 psychiatrische noodgevallen (CPOA) en verslaafde afdelingen.

Het ziekenhuis herbergt nu het Museum voor Kunst en Geschiedenis van het Sainte-Anne Ziekenhuis (MAHHSA), het eerste ziekenhuismuseum genaamd Museum van Frankrijk, met 1.800 werken van kunstenaars-patiënten. De tuin met standbeelden (waaronder Victorien Tournier's Le Guet) en de Henri-Ey bibliotheek (30.000 boeken) maken het tot een unieke plek. Sinds 2019 is hij lid van de GHU Paris psychiatrie & neurowetenschappen, naast Maison Blanche en Perray-Vaucluse ziekenhuizen.

Gedeeltelijk opgenomen in de Historische Monumenten in 1979 voor zijn gevels en daken (werken van Questel), het ziekenhuis blijft een symbool van de evolutie van psychiatrische zorg, het mengen van architectonisch erfgoed en medische vooruitgang. Het Raymond Garcin centrum brengt neurologie, neurochirurgie en neuroradiologie samen, terwijl het audiovisuele archief (sinds 1995) zijn geschiedenis documenteert.

Externe links