Voormalig Jean Martial Hospital

Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het voormalige Jean Martial Hospital, gelegen in Cayenne, Guyana, is een emblematisch 19e eeuws gebouw gekenmerkt door een grote architectonische evolutie. Oorspronkelijk gebouwd in hout rond 1821 na de overdracht van de koloniale ziekenhuis van de haven naar de Place des Palmistes, nam het geleidelijk, tussen 1830 en 1850, een typische metselwerk structuur: centrale steen in steen, dikke muren op de begane grond, en laterale galerijen eerst gemaakt van hout, vervolgens gemaakt van metaal. De gietijzeren kolommen, vervaardigd door de Pinard vestigingen in Parijs, en de daken van golfplaten of platte tegels getuigen van deze technische overgang.

Het ziekenhuis breidt zich uit en is gespecialiseerd in de hele eeuw om te voldoen aan de groeiende behoeften van de kolonie. In 1850 fuseerde hij met het militaire ziekenhuis in Saint-Denis en werd een civiele en militaire instelling. De opeenvolgende uitbreidingen (1853, 1869-1871) verhoogde zijn capaciteit van 250 tot 306 bedden, terwijl gebouwen gewijd aan vrouwen, zakjes, of een kapel (met campanile) werden toegevoegd. De zusters van Paulus de Chartres, die in 1823 aanwezig waren, zorgden voor de verzorging en onderhouden een therapeutische tuin. In 1879-1888 namen ambachtslieden als Faubert (metselaar) en Lindor (carpenter) deel aan zijn reconstructie in metselwerk, ter vervanging van de oude houten structuren.

De 20e eeuw markeerde een keerpunt voor het ziekenhuis: het werd in 1946 hernoemd als een eerbetoon aan luitenant-kolonel Jean Martial, een Guyanese oorlogsheld, en stopte zijn medische activiteit in 1991 na de overplaatsing naar het nieuwe André Rosemond ziekenhuis. Een historisch monument in 2013 (na een inscriptie in 1992) wordt de site nu gerehabiliteerd om het Museum voor Cultuur en Herinneringen van Guyana te huisvesten. De omheining muren, vloeren en gebouwen, waaronder een centrale drie-tiered lichaam ingelijst in ruil voor onderhoud sporen van zijn ziekenhuis en criminele geschiedenis, gekoppeld aan de geschiedenis van de Bagne.

De ziekenhuisarchitectuur weerspiegelt de klimatologische en sociale aanpassingen van koloniaal Guyana. Galerijen open op Place des Palmistes (zuidwest) contrasteren met die gesloten door Perzen, blootgesteld aan heersende winden (noordoosten). De 19e eeuwse ingangspoort, die begin 1900 werd vervangen door een gewelfde doorgang, en de bruggen die de gebouwen met elkaar verbinden illustreren deze pragmatische techniek. Lokale materialen (mellons, bakstenen) bestaan samen met industriële elementen in Parijs, symboliseren uitwisselingen tussen metropool en kolonie.

De site draagt ook de herinnering aan de mensen behandeld of gevangen genomen, van de soldaten tot de gedeporteerden van de bagne. De graffiti van de ambachtslieden op de hoogte, zoals die van Faubert, die zich kwalificeerde als "een grote filosoof van de kunst van Genius," herinneren zich de gemobiliseerde knowhow. Na renovaties (1929-1935) werd het ziekenhuis een administratieve plaats (hoofdkwartier van de Algemene Raad) voordat het museum werd omgebouwd, die zijn erfgoedrol in de overdracht van de Guyanese geschiedenis verzegelde.

Externe links