Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het hotel van Lesdiguières, gebouwd vanaf 1602 door de architect Pierre La Cuisse voor François de Bonne, de toekomstige hertog van Lesdiguières, vervangt een middeleeuws bijgebouw van het Delphinal Paleis, de Schatkist, die in puin viel. Dit project omvat een Gallo-Romeinse toren van de derde eeuw, overblijfsel van de behuizing van Cularo (een oude naam van Grenoble), versterkt in de 13e eeuw door de dolfijnen van Wenen. Lesdiguières, luitenant-generaal van de Dauphiné, maakte er zijn stadsresidentie van en markeerde zijn kracht met dardian daken die contrasteren met lokale Romeinse tegels. De ambachtslieden Jean Carle, Pierre Rousset en de slotenmaker David Bachasse droegen bij aan zijn interieur, terwijl Louis XIII er in 1622 bleef.

Na de dood van Lesdiguières in 1626, zijn erfgenamen, de Créquy, uitgebreid het hotel (Créqui vleugel in 1640) en gedeeld met de Dauphiné Intendants uit 1683. Het werd een gemeentelijke eigendom in 1719 voor 150.000 pond, en tegelijkertijd herbergt het stadhuis, de prefectuur, en particuliere huurders zoals advocaat François Chausson. De aangrenzende tuin, gecreëerd in 1620 op een oude kermis, is georganiseerd in drie niveaus: een bekken gesneden door Jacob Richier, een bos, en een terras geplant met kastanjebomen. In 1719 installeerde de stad een aangewezen tuinman, en de plaats werd een populaire openbare ruimte.

De revolutie veranderde het hotel in de zetel van de nieuwe administraties (gemeente, departementaal beheer). In de 19e eeuw, deelde het zijn muren met de prefectuur tot 1866, dan bleef een stadhuis tot 1967. In de tuin worden ondertussen evenementen georganiseerd zoals de bloemenmarkt (1865) of muziekkiosken (1870). In 1970 verhuisde het Stendhal Museum kort naar het International House in 2006. De site, geclassificeerd als een historisch monument in 2021, behoudt 18e-eeuwse parketvloeren gerestaureerd door gammastraling en houtwerk van Benoît-Cattin.

De stadstuin, met een oppervlakte van 1,3 hectare, wordt gekenmerkt door emblematische elementen zoals de fontein van de gewelven (1676, gereconstrueerd in 1887), een standbeeld van Hercules uit Vizille (gebracht in 1990, nu vervangen door een kopie), en een aneroïde barometer van de negentiende eeuw. Stendhal plaatst afleveringen van haar jeugd in Henry Brulard's Life, die haar liefde voor actrice Virginie Cubly oproept. De site, de enige groene ruimte in het historische centrum, blijft een symbool van het sociale leven van Grenoblois, van middeleeuwse beurzen tot hedendaagse festivals zoals Cabaret hit.

Het hotel en zijn tuin illustreren de historische lagen van Grenoble: van de Gallo-Romeinse toren tot de herontwikkeling van de zeventiende eeuw, tot revolutionaire spanningen (een bijeenkomst van notabelen in 1788, Journée des Tuiles). Persoonlijkheden zoals Paus Pius VII (gevangene in 1809), Napoleon III (1860), of de Amerikaanse ambassadeur Charles Rivkin (2013) lieten daar hun stempel achter. Tegenwoordig combineert de site erfgoed en internationale outreach, met tentoonstellingen en de American Corner, de eerste in zijn soort in Frankrijk.

Externe links