Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het Palais d'Orléans, gelegen op 198 avenue du Maine in het 14e arrondissement van Parijs, werd gebouwd tussen de late 19e en vroege 20e eeuw. Oorspronkelijk ontworpen als een groot etablissement voor bruiloften en banketten, het huisvestte ook een bioscoop al in 1910. De architectuur, gekenmerkt door een gevel geïnspireerd door de Italiaanse renaissance, werd in 1875 gemaakt door architect Henri-Joseph Lacarnoy. De site ooit bezet de site van een schapenmarkt, genaamd "schapen parket" op de plannen van 1860.

In 1916 werd in het paleis een gedenkwaardig banket gehouden ter ere van Guillaume Apollinaire, dat belangrijke figuren van kunst en literatuur zoals Picasso, Max Jacob, Pierre Reverdy en Blaise Cendrars samenbracht. Hun handtekeningen, bewaard op een blad, getuigen van deze gebeurtenis gekenmerkt door de aanwezigheid van honderd kunstenaars en schrijvers, waaronder Raoul Dufy en Jean Cocteau.

Vanaf 1929 huisvest het gebouw Collège Sainte-Marie du Maine, een school voor meisjes opgericht door Madeleine Daniélou, tot 1939. In 1948 werd hij de zetel van de General Confederation of Labour - Labour Force (CGT-FO). Hoewel het in 1991 gedeeltelijk in de historische monumenten was opgenomen (registratie geannuleerd in 1993), werd het in 1995 omgezet in een woongebouw.

Tegenwoordig is het Paleis van Orleans een privé-appartement, maar zijn geschiedenis weerspiegelt zijn culturele en vakbondsbelang. Het interieur, inclusief de banketzaal, was tijdelijk beschermd vóór de annulering van deze maatregel. Het gebouw blijft een symbool van de stedelijke en sociale transformaties van Parijs in de 20e eeuw.

Externe links