Oorsprong van de pastorie début XVIIIe siècle (≈ 1804)
Gedeeltelijke initiële bouw van het gebouw.
1840
Grote wederopbouw
Grote wederopbouw 1840 (≈ 1840)
Herstel en wederopbouw in torchi.
1860
Wijziging van materialen
Wijziging van materialen 1860 (≈ 1860)
Generalisatie van de baksteen in de presbyterie.
1995
Begin van restauratie
Begin van restauratie 1995 (≈ 1995)
Inkoop en conservering.
8 novembre 2011
Officiële bescherming
Officiële bescherming 8 novembre 2011 (≈ 2011)
Registratie als Historisch Monument.
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Geklasseerd erfgoed
De gehele voormalige pastorie (Box B 253): inschrijving op volgorde van 8 november 2011
Kerncijfers
Information non disponible - Geen karakter geciteerd
De brontekst vermeldt geen specifieke actoren.
Oorsprong en geschiedenis
De voormalige pastorie van Content, gedeeltelijk gebouwd in het begin van de achttiende eeuw, werd grotendeels herbouwd in 1840 met behulp van traditionele materialen zoals torchis en houtstrips. Dit type constructie, typisch voor landelijke gebieden, werd zeldzaam na 1860 met de generalisatie van baksteen in presbyteries. Het gebouw, van een trapue vorm met een rechthoekige begane grond, behoudt een gevel muur in vuursteen en baksteen, evenals een dak doorboord door drie prachtige buren (lucarnes) bedekt met leien.
Binnen werd de oorspronkelijke verdeling van de kamers bewaard, evenals de oorspronkelijke omgeving: de tuin van de pastoor, de kerk en het interessante kerkhof. Verlaten voordat ze in 1995 werd gekocht, werd de pastorie grondig gerestaureerd met respect voor de originele materialen (torchis, baksteen, vuursteen). Deze renovatie, uitgevoerd volgens de regels van de kunst, maakt het vandaag een uitzonderlijke modelcontrole van pre-industriële landelijke erfgoed, volledig beschermd door een registratieorder in 2011.
De zeldzaamheid van deze pastorie is te wijten aan de torchi constructie, een fragiel materiaal dat is verdwenen in bijna alle soortgelijke gebouwen in de regio. De bescheiden maar functionele architectuur weerspiegelt de centrale rol van de parochiepriester in de dorpen van Hauts-de-France in de 19e eeuw, waar de pastorie diende als een woning, een ontvangstplaats voor parochianen en een symbool van de lokale religieuze autoriteit. Het behoud van zijn historische omgeving (tuin, kerk, begraafplaats) versterkt zijn erfgoed waarde, waardoor een ononderbroken glimp van het landelijke leven van de periode.
Mededelingen
Log in om een beoordeling te plaatsen