Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De priorij van Sint Vincent de Broussan, gelegen in Bellegarde in de Gard (Occitanie), is een middeleeuws architectonisch complex rond een 12e eeuwse Romaanse kerk, geclassificeerd als een historisch monument in 1984. Deze site, doorkruist door een pad van Santiago de Compostela uit Saint-Gilles, was een strategische plek die spiritualiteit, landbouw en seigneuriële macht combineert. De huidige gebouwen, georganiseerd rond een binnenplaats, behouden sporen van de 12e en 15e eeuw, met elementen zoals een veelhoekige toren of gesneden hoofdsteden.

Gebouwd rond het midden van de elfde eeuw op een terrein bezet sinds de prehistorie, was de priorij al in 1156 gebonden aan het hoofdstuk van Nîmes door een pauselijke zeepbel. Van de 14e eeuw tot de Revolutie behoorde de seigneury van Broussan tot het huis van Oezen, overgedragen door erfenis via Guiote de Posquières, echtgenote van Robert I van Oezen. Tijdens de Revolutie veranderde het landgoed, dat in 1792 als nationaal eigendom werd geconfisqueerd, meerdere keren van hand voordat het in 1855 gedeeltelijk werd ingewisseld door de Hertog van Oezen, waardoor een verdeling van bijna 50 jaar werd beëindigd.

De kerk, gewijd aan Vincent de Zaragoza (leider van de wijnmakers), bleef een plaats van aanbidding tot 1926. De architectuur combineert romaanse elementen (kamer gewelfd schip, hoofdsteden versierd met sirenes of interlacs) en latere toevoegingen, zoals een portaal "naar de Vlaamse" of een 16e eeuwse baai. De kapel en aangrenzende gebouwen, waaronder twee gewelfde zalen van de 15e eeuw, werden in 2011 gerestaureerd door de Communauté de Communes Beaucaire Terre d.

De site illustreert ook de revolutionaire omwentelingen: verkocht als nationaal goed in 1796 aan Jean Bruel, vervolgens overgedragen aan Alexandre Gérard, het was het onderwerp van speculatie voordat gedeeltelijk werd hersteld door de erfgenamen van Uzes in de 19e eeuw. De afbakening van de eigenschappen in 1858, met een grens, markeerde het einde van de landgoed conflicten. Vandaag, een deel van het privé-eigendom, blijft de priorij een getuigenis van de verbanden tussen religieuze macht, lokale adel en architectonisch erfgoed in Languedoc.

De romaanse kerk werd in 1984 gerangeerd als historisch monument en werd gekenmerkt door haar onderaan de vier cul-de-vier heiligdom dan het schip, haar blinde archeaturen op de gevel, en een inscriptie die opnieuw werd gebruikt om de overname van Bellegarde door de katholieken in 1570 aan te roepen. Architectuurstudies, met name die van Henry Révoil (1873), onderstrepen zijn originaliteit in het bisdom Nîmes. De agrarische gebouwen, met hun veelhoekige trapkoepel, completeren deze karakteristieke site van middeleeuwse en moderne geschiedenis van de Gard.

Externe links