Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Notre-Dame-du-Pré abdij in Valmont, oorspronkelijk Sainte-Marie de Valmont, is een benedictijnse abdij opgericht in 1169 door Nicolas d'Estouteville, lokale heer. Het is toevertrouwd aan onthechte monniken van Hambye Abbey en dient als necropolis voor de familie Eshouteville. De abdijkerk, enkele malen herbouwd, werd pas in de 16e eeuw voltooid, terwijl de kloostergebouwen dateren uit 1676-1682, onder impuls van Louis de La Fayette, een handelsabt.

De abdij onderging een mauristische hervorming in 1754, gevolgd door een periode van wederopbouw in de 18e eeuw. In 1789 werd zijn eigendom als nationaal verkocht. In de 19e eeuw trok Eugène Delacroix inspiratie uit de ruïnes voor werken die bewaard werden in het Louvre en het Delacroix Museum. In 1994 vestigden Benedictijnen van Lisieux zich daar en werd de kerk in 2004 gerestaureerd en gewijd.

Van de abdij blijven de ruïnes van het Renaissance koor (1520), met een triforium en bogen in het midden, evenals de axiale kapel gewijd aan de Maagd, bekend als de zes-uren. Deze kapel herbergt graftombes van de Sires d'Estouteville en 16e eeuwse glas-in-loodramen. Conventuele gebouwen, georganiseerd rond een klooster, omvatten een oranje winkel, een moestuin en een boomgaard.

Verschillende elementen worden beschermd als historische monumenten: de Absidial Chapel (geclassificeerde in 1951), de gevels van de kloostergebouwen (geregistreerd in 1965), en de gehele kloosteromheining (geregistreerd in 1995). De abdij illustreert zo bijna 900 jaar religieuze en architectonische geschiedenis in Normandië.

Onder de opmerkelijke abdijen waren Jean Ribault, herbouwer van de abdij in de 16e eeuw, en Louis de La Fayette, inleiding van de hervorming van Saint-Maur in 1680. De gravin Marie II van Saint-Pol ligt daar begraven, en kunstenaars als Delacroix putten hun inspiratie uit het erfgoed en de artistieke creatie.

Externe links