Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De abdij Saint-Antoine-et-Saint-Pierre de Lézat, gesticht rond 950 door Aton de Benoît, Viscount de Béziers, was oorspronkelijk verbonden aan de orde van Cluny. Aan het eind van de 10e eeuw werd het onder de afhankelijkheid van de Abdij van Cuxa geplaatst, daarna weer onder de Abdij van Cluny aan het einde van de 11e eeuw. De kerk werd rond 1040 geheel herbouwd door Bernard, bisschop van Couserans, en de abdij floreerde door het verwerven van prioriteiten zoals die van Saint-Béat in 1003.

In de 14e eeuw werd de abdij uitgebreid met zijkapellen en een uitbreiding naar het westen. In 1744 werden de monakelgebouwen herbouwd door architect François Franque, waaronder een abdijpaleis. De abdij werd afgeschaft in 1776 na de verspreiding van de laatste tien monniken van de Oude Observatie. Vandaag de dag zijn er alleen nog romaanse overblijfselen, het Abbatial Palace (genaamd de Priorij) en het 18e eeuwse conventioneel gebouw, bezet door het stadhuis.

De abdij claimde het bezit van de relikwieën van St.Antoine, gestolen uit het oosten, hoewel andere plaatsen zoals St.Antoine Abbey of Montmajour ook de detentie claimden. Middeleeuwse abdij, verwoest in de 19e eeuw, heeft ruimte gelaten voor overblijfselen geclassificeerd als historische monumenten sinds 1988. De gevels en daken van de abdij en het 18e eeuwse klooster zijn beschermd, evenals de ondergrondse resten van de 12e eeuw.

Historische bronnen vermelden verschillen op de datum van de stichting, waarvan sommige dateren uit 859 onder Charles le Chauve, terwijl andere plaatsen de stichting rond 950. De abdij was een plaats van religieuze en economische invloed, gekoppeld aan conflicten van voogdij tussen Cluny en Moissac, met name in 1236 en 1470, voordat een transactie in 1474.

Externe links