Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Notre-Dame de Saint-Pierre-sur-Dives Abbey, gelegen in de huidige gemeente Saint-Pierre-en-Auge (Calvados, Normandië), is een Benedictijner klooster opgericht in de 11e eeuw door gravin Lesceline, weduwe van graaf Guillaume d'Eu. Deze site, een van de meest complete van de Norman monastieke architectuur, werd aanvankelijk bezet door Benedictijnse nonnen voor het verwelkomen van monniken uit Jumièges in 1046. De eerste kerk, gewijd in 1067 in aanwezigheid van Willem de Veroveraar, werd na een brand in 1106 herbouwd. Lesceline, begraven in de abdij, plaatste het etablissement onder bescherming van de hertog van Normandië.

In de 13e eeuw ontwikkelde de abdij zich via overeenkomsten met de kroon, zoals die van 1280 met Philip de Hardi, waardoor hij rechten kreeg. De monniken bouwden een hal voor beurzen, concurrerend met lokale heren zoals die van Tancarville. Na langdurige conflicten werd in 1337 een akkoord bereikt onder Abbé Jean. De abdij begon in 1470 en werd in 1562 geplunderd door protestanten. In de 17e eeuw herbouwden de Mauristen de kloostergebouwen in een klassieke stijl, ondanks gedeeltelijke vernietiging in de volgende eeuw.

De Franse Revolutie splitst de plaats en verandert de gebouwen in particuliere woningen. In de 20e eeuw werd een gedeelte gerestaureerd om een museum van kaastechnieken, een bibliotheek en het VVV-kantoor te herbergen. Vandaag de dag worden de abdij, het klooster (gedeeltelijk herbouwd) en de 13e eeuwse gotische capitulaire zaal bezocht. De kerk, geclassificeerd in 1862, behoudt 16e eeuwse kraampjes, een gerestaureerde middeleeuwse stoep, en moderne glas-in-lood ramen vertellen de lokale geschiedenis. Conventuele gebouwen, geclassificeerd in 2006, getuigen nog van de gotische resten van de dertiende eeuw.

De abdij had een enorme tijd, waaronder landerijen, molens en rechten op lokale kerken (zoals Saint George's-en-Auge of Mittois). Zijn ruimtelijke organisatie, zichtbaar op oude vlakken, gescheiden gebieden van aanbidding, welkom, en monastieke leven. De Saint-Michel toren (XII eeuw), gebruikt als een dovecote, en de toren-lantaarn (XI eeuw) zijn belangrijke architectonische elementen. Het wapen van de abdij, met drie fleurs de lelies en een lambel de gules, symboliseert zijn comtale status.

De bescherming van historische monumenten omvat de kerk (1862), de capitulaire hal (1904), de gevels van de kloostergebouwen (1978) en hun geheel (2006). Een serretuin en permanente tentoonstellingen, zoals die over kaastechnieken, animeren vandaag dit erfgoed. Recente opgravingen en restauraties (zoals die van het koorplaveisel in 1999) tonen het artistieke en historische belang van de site, gekoppeld aan figuren als Abbé Jacques de Silly (XVI eeuw) of Abbé Haimon (XII eeuw).

Externe links