Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De abdij van Notre-Dame de Bonlieu, gesticht rond 1119 door Géraud de Salles (of Salis) en zijn metgezellen monniken van de abdij van Dalon, geïmplanteerd op de mans van Mazerolles, aangeboden door Amelius de Chambon. Het eerste heiligdom, gewijd in 1141 als Bonus Locus ("Bolieu"), symboliseerde religieuze vroomheid. De abdij, verrijkt met donaties van lokale heren, telde tot 17 landbouwschuren, waaronder die van La Porte, nog steeds zichtbaar vandaag.

In 1162 werden Bonlieu en zijn moederhuis Dalon verbonden aan de Cisterciënzer orde onder de filiatie van Pontigny, de grootste abdij van de Creuse. De abdijkerk, gebouwd tussen de twaalfde en dertiende eeuw, werd ingewijd in 1232. De wijding kruist, altijd zichtbaar in de ruïnes van het koor, getuigen van deze periode. De abdij werd geplunderd door de Engelsen tijdens de Honderdjarige Oorlog en door de Hugenoten tijdens de Religieoorlog.

In de 15e eeuw werden er een defensieve kerker en het huis van de abt (gereorganiseerd in de 18e eeuw) toegevoegd, terwijl de 17e eeuw hydraulische installaties zag op de Tardes, genaamd Cascades de Bonlieu. Verkocht als nationaal eigendom in 1792 aan de Picon broers, kleurstofen van Aubusson, de abdij verloor zijn kerk in de 19e eeuw, waarvan twee overspanningen van het schip blijven, het bed in ruïnes en de noordelijke transept veranderde in een kapel in 1877. De gevels en daken werden in 1963 geclassificeerd als historisch monument.

De site behoudt een middeleeuwse brug met gebroken bogen, gebouwen gerangschikt in vierhoekige, en decoratieve elementen zoals een grijs glas in lood venster (de oudste in Frankrijk) en keramische tegels, vandaag in het museum van Guéret. De abdij illustreert de Cisterciënzer architectuur gemengd met lokale defensieve en agrarische aanpassingen.

Externe links