Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De kathedraal van Notre-Dame-de-l'Assumption van Entrevaux, gebouwd tussen 1609 en 1630 in een post-middeleeuwse gotische stijl, vervangt de voormalige romaanse kathedraal van Glandèves. De bouw werd in 1604 besloten door bisschop Octave Isnard na de overdracht van de bisschopszetel naar Entrevaux in 1603, gemotiveerd om defensieve redenen. De bouwwerf, gekenmerkt door de deelname van verschillende meestermetselaars, eindigde rond 1630 voor de structuur, terwijl de klokkentoren en interieurdecoratie werden voltooid in de jaren 1650-1660. De kerk, gericht noordoost door de kleine site, werd geïntegreerd in de wallen in 1692, met zijn klokkentoren dienst als verdediging toren.

De kathedraal is een historisch monument in 1996 en onderscheidt zich door zijn unieke schipplan van 40 meter lang, gewelfd op dwarsmuren en het lagere vijfhoekige koor. Het deels geclassificeerde meubilair omvat 17e eeuwse altaarstukken, walnotenkraampjes en een 1717 orgel gerestaureerd in de 19e en 20e eeuw. Het gebouw weerspiegelt ook de lokale religieuze geschiedenis: de zetel van het bisdom Glandèves van 1624 tot 1790, vervolgens de parochiekerk, alvorens in 2009 de zetel van een bisschop te worden.

De bouw vindt plaats in een context van kerkelijke en militaire reorganisatie. De plaats Glandèves, die als kwetsbaar wordt beschouwd, wordt geleidelijk verlaten ten gunste van Entrevaux, een veiliger versterkte stad. Vier bisschoppen speelden een sleutelrol in het werk: Clement Isnard, Jean-Dominique Ithier, Henri Hachette des Portes en René Leclerc. Grote reparaties werden geregistreerd in 1837 (voûts), 1850 (schaling) en 1980-1987 (dak, klokkentoren).

Het liturgische meubilair omvat opmerkelijke werken zoals een altaarstuk van 1716, een schilderij van François Mimault (1631), en relikwieën uit de 18e en 19e eeuw. De glazen ramen, beperkt tot drie op de zuidelijke gevel, en de afwezigheid van zijkapellen benadrukken de aanpassing van het gebouw aan zijn geforceerde omgeving. De deur van de walnoot klokkentoren (17de-15de eeuw) en de koperen zoektocht gerechten (16de eeuw) getuigen van de bewaard gebleven erfgoedrijkheid.

Het orgel, geclassificeerd, illustreert het muzikale belang van de kathedraal. Gebouwd in 1717 door Jean Eustache, werd het gerestaureerd in 1864 en 1948. De kathedraal, tegenwoordig een gemeenschappelijk eigendom, blijft een symbool van Provençaals religieus en defensief erfgoed, gekoppeld aan de geschiedenis van de Alpes-de-Haute-Provence en het voormalige bisdom Glandèves.

Externe links