Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het commandokantoor van Chanonat, gelegen in de Puy-de-Dôme, wordt bewezen als het bezit van de Hospitallers van de orde van Sint-Jan van Jeruzalem al in 1250, hoewel zijn Tempeliers verleden onzeker blijft. Het behoorde tot de grote priorij van Auvergne en werd opgenomen in de rekeningen van de koninklijke baili Jean de Trie in 1293. De exacte oorsprong ervan blijft onduidelijk, voor de archieven van de Orde, die in 1779-1780 zijn samengesteld, vermeld de stichting niet. De huidige gebouwen, zichtbaar op het kadaster 1808, weerspiegelen een typische organisatie: oost-west georiënteerde kapel, huisvesting van de commandant, schuren, stallen en een centrale binnenplaats.

De kapel, die vandaag zijn kamtoren en zijn originele gewelven mist, behoudt sporen van zijn gastvrije architectuur, als de lage drieling naar het oosten en volledige openingen. Het huis van de commandant, in de vorm van L, toont middeleeuwse elementen (raam, dikke stenen en aarde muren) en Renaissance wijzigingen, als een raam zonder kruis. De landbouwgebouwen, gedeeltelijk gerenoveerd, omvatten een grote gewelfde opening in de stallen en de overblijfselen van een voor 1939 gesloopte ingangsveranda, waar een patté kruis was.

In 1726 beheerde de Commando vijf "leden" of afhankelijke domeinen, waaronder Aulnat, Bessamorel en La Bastide (oud Tempeliersbezit). De lijst van commandanten, gedocumenteerd sinds 1359, onthult figuren als Jean Bellon dit Favras (1526-1561) of Charles de Crémeaux (1643-1673), ook commandant van Mâcon. Het geheel, gefragmenteerd na de afschaffing van de Orde in Frankrijk, werd gedeeltelijk beschermd door een bevel van 1965 voor zijn gevels en daken, hoewel sommige aangrenzende gebouwen nog steeds in discussie zijn.

Historische bronnen wijzen op tegenstrijdigheden, zoals de Templar Attribution ontwikkeld door Ambroise Tardieu (19de eeuw) maar niet bevestigd door de archieven. De koninklijke verslagen en pastorale bezoeken onthullen een actieve commandant, gewijd aan de ridders van Malta "dienaars van wapens" vóór 1789. De architectuur combineert defensieve elementen (zware muren) en symbolische elementen (oriëntatie van de kapel), typisch voor landelijke ziekenhuizen.

Bouwmaterialen, zoals het gebruik van grond als cement en aardewerk als vulling, illustreren lokale technieken. De trappentoren met acht poten, versierd met medaillons en ionische hoofdsteden met engelenhoofden, dateert uit de 16e eeuw en getuigt van een architectonische versiering. Ondanks de transformaties biedt de set een zeldzaam overzicht van ziekenhuisorders in Auvergne, tussen agrarische, religieuze en militaire functies.

Externe links