Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De voormalige kerk van Saint-André-des-Eaux, gelegen aan de Côtes-d'Armor in Bretagne, is een religieus gebouw uit de tweede helft van de 11e eeuw of het begin van de 12e eeuw. Het illustreert het begin van de Romaanse kunst in Opper-Brittannië, met een eenvoudig rechthoekig plan (naaf en koor gescheiden door een middenrifboog) en een afwezigheid van uitlopers. Gebouwd op de overblijfselen van een ouder gebouw verlaten rond het jaar gierst, werd het verkocht als nationaal eigendom aan Jean Michel, notaris in Evran.

De kerk, verlaten in 1895 en gedeeltelijk vernietigd in 1892, onthulde middeleeuwse muurschilderingen vandaag bijna gewist. Deze fresco's, gedateerd uit de 11e of 12e eeuw, gemengde geometrische motieven (losanges, zaagtanden) en religieuze scènes als een kruisiging van de 12e-XIIIe eeuw, dicht bij de modellen van de Loirevallei. De muren werden later bedekt met moderne decoraties die een vals metselapparaat nabootsen.

Een historisch monument in 1990 was het onderwerp van archeologische opgravingen in 2007-2008 (Mathias Dupuis) en consolidatie in 2008. De architectuur, die kenmerkend is voor de eerste Bretonse romaanse kerken, omvat een schip van 13 meter, een koor met verhoudingen met respect voor het aantal goud, en heterogene materialen (graniet, kalksteen, schalie). Een 15e-XVIe eeuwse veranda, toegevoegd in 1418, en een sacristie van 1696 (vernietigd) voltooide het gebouw.

De schilderijen, die in 1916 door Charles Chauvet werden gedocumenteerd voor het Musée des Monuments Français, getuigen van opeenvolgende campagnes: eerste romaanse decoraties, kruisiging van de 12e-XIIIe eeuw en dan moderne toevoegingen. De site, een gemeenschappelijk pand, behoudt de ruïnes van de zuidelijke muur van het schip, het middenrif boog en het bed. Sommige van zijn stenen werden gebruikt om de muur van het huidige kerkhof te bouwen.

Saint-André-des-Eaux was een enclave van het bisdom Dol, waarschijnlijk een wapenstilstand van Plouasne. Zijn tekstuele geschiedenis blijft onvolledig, de oude archieven vermelden alleen deze kerkelijke verbindingen. Het gebouw, nu in geconsolideerde ruïne, biedt een zeldzame getuigenis van Bretonse Romaanse kunst en haar architectonische en picturale evoluties.

Externe links