Uitbreiding van de kapel 1843 (≈ 1843)
Wijzigingen vóór donatie
XVIIIe siècle
Bouw van de kapel
Bouw van de kapel XVIIIe siècle (≈ 1850)
Privé kapel van het huis van Breuil
26 novembre 1858
Begin van de donatieprocedure
Begin van de donatieprocedure 26 novembre 1858 (≈ 1858)
Mrs Manes geeft de kapel op
2 août 1859
Kapel wordt parochiekerk
Kapel wordt parochiekerk 2 août 1859 (≈ 1859)
Overdracht aan de gemeente
25 mars 1938
Indeling van de bel
Indeling van de bel 25 mars 1938 (≈ 1938)
Beschermd historisch object
21 février 2012
Weigering van classificatie Historisch monument
Weigering van classificatie Historisch monument 21 février 2012 (≈ 2012)
Besluit van de regionale commissie
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Kerncijfers
Mme Manes - Eigenaar van het huis van Breuil
Donor van de kapel in 1858-1859
Architecte Sauvion - Auteur van de gevel
Ontworpen in 1859
Oorsprong en geschiedenis
De kerk van Sint Augustinus, oorspronkelijk een particuliere kapel van het huis van Breuil, dateert uit de 18e eeuw en werd vergroot in 1843. Het werd een parochiekerk in 1859 na aangeboden door mevrouw Manes, eigenaar van het landgoed, op voorwaarde dat ze kreeg deze status. Het gebouw vervangt een oude Romaanse kerk, in ruïnes in de 19e eeuw, waarvan geen overblijfselen overblijven.
De kapel, van sobere stijl, werd in 1859 getransformeerd door architect Sauvion, die een klassieke gevel met driehoekige pediment toevoegde. Binnen, een enkel schip gebogen in mand baai en een hemicirculaire apse vormen een schone ruimte, verlicht door baaien in het midden van de hanger. Het meubilair omvat een barok hoog altaar en een klok van 1773, geclassificeerd als een historisch monument.
De kerk, tegenwoordig gemeenschappelijk eigendom, behoudt een cultusfunctie met Tridentine Masses gevierd door het Instituut van Christus de Soevereine Koning Priester. Een verzoek om classificatie onder de historische monumenten werd geweigerd in 2012, de commissie gezien haar architectonisch belang onvoldoende.
De oorspronkelijke site van de Romaanse kerk, gelegen op een eminentie met uitzicht op de oude Golf van Barbareu, herbergde ook een begraafplaats. Afhankelijk van de abdij Saint-Étienne de Vaux, werd deze eerste kerk, die in de 19e eeuw werd vervallen, afgebroken om zijn materialen te hergebruiken.
De klok van 1773, geclassificeerd in 1938, komt van een Scandinavisch schip en is een van de weinige opmerkelijke historische elementen van het gebouw. Ondanks zijn rol in het lokale parochieleven kreeg de kerk geen extra erfgoedbescherming.
Mededelingen
Log in om een beoordeling te plaatsen