Unie in het klooster 1309 (≈ 1309)
Verbinding met Saint-Cyprien, woordwijziging gedeeltelijk.
XIIIe siècle
Bouw van een kerk
Bouw van een kerk XIIIe siècle (≈ 1350)
Eerste editie als Saint-Clair.
XVe-XVIe siècles
Lordiale bescherming
Lordiale bescherming XVe-XVIe siècles (≈ 1650)
Onder auspiciën van de heren van Beynac.
1809
Afschaffing van de parochie
Afschaffing van de parochie 1809 (≈ 1809)
Permanente verbinding met Saint-Cyprien.
1810
Erectie in de kapel
Erectie in de kapel 1810 (≈ 1810)
Verandering van status na ontmanteling.
30 novembre 1965
Registratie MH
Registratie MH 30 novembre 1965 (≈ 1965)
Bescherming van historische monumenten.
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Geklasseerd erfgoed
Kerk van Old-Castel (voormalig) (Box CI 101): inschrijving bij decreet van 30 november 1965
Kerncijfers
Seigneurs de Beynac - Beschermers (XV-XVI eeuwen)
Bescherm hem tijdens oorlogen.
Martin de Tours - Heilige beschermheilige van de parochie
Secundaire doelwit uit de Middeleeuwen.
Oorsprong en geschiedenis
De oude kerk van Saint-Clair du Vieux-Castel, gelegen in Castels en Bézenac in Dordogne, dateert uit de 13e eeuw. Oorspronkelijk bekend als Saint-Clair, was het afhankelijk van Bigaroque kastanje in de middeleeuwen. In 1309 werd het verenigd met het klooster van Saint-Cyprien, wat zijn religieuze belang in de regio markeerde. De parochie, waarschijnlijk al gewijd aan Martin de Tours, profiteert van de bescherming van de heren van Beynac in de 15e en 16e eeuw, die gedeeltelijk voorkomt dat de vernietiging in verband met de oorlogen van de religie.
De kerk werd opgericht als kapel in 1810 nadat zijn parochie werd afgeschaft in 1809, gehecht aan Saint-Cyprien. Vertraagd ten gunste van een nieuwe, meer toegankelijke Romaanse kerk, viel het in ruïnes voordat het werd hersteld. De architectuur omvat een schip en een veelhoekig nachtkoor, versierd met een gebroken triomfboog met hoofdletters gesneden met fantastische motieven. De omliggende begraafplaats, nog steeds aanwezig, werd gebouwd door de gemeente.
De kerk wordt op 30 november 1965 aan historische monumenten toegeschreven en behoudt opmerkelijke elementen zoals de archeologie van het koor, gedragen door zuilen met bladerige hoofdsteden. Zijn geschiedenis weerspiegelt de religieuze en sociale evoluties van de Périgord, tussen seigneuriale bescherming, postrevolutionaire achteruitgang en erfgoedbehoud. De bronnen vermelden ook de mogelijke locatie op een oude culturele hoge plaats, het toevoegen van een mysterieuze dimensie aan zijn verleden.
Archeologische en historische studies, zoals die van Alberte Sadouillet-Perrin of Jean Secret, benadrukken zijn rol in het religieuze landschap Sarladais. Vandaag de dag blijft het gebouw een belangrijke architectonische en historische getuigenis, ondanks zijn gedeeltelijke staat van ondergang en zijn culturele onbruik.
Mededelingen
Log in om een beoordeling te plaatsen