Stichting van aardewerk 1764 (≈ 1764)
Gemaakt door François Bernard in Sainte-Menehould.
Années 1820
Begin van daling
Begin van daling Années 1820 (≈ 1820)
Engelse concurrentie en toename van hout.
1840
Verkoop van de site
Verkoop van de site 1840 (≈ 1840)
Prelude om de activiteit te staken.
1848
Laatste sluiting
Laatste sluiting 1848 (≈ 1848)
Einde van faiencier productie.
2006
Historisch monument
Historisch monument 2006 (≈ 2006)
Bescherming van gevels en percelen.
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Geklasseerd erfgoed
De gevels en daken van het huis van de fayencier, evenals de percelen BH 109 tot 115: inschrijving bij decreet van 21 juli 2006
Kerncijfers
François Bernard - Stichter van aardewerk
Maakte de workshop in 1764.
Oorsprong en geschiedenis
De voormalige Islettes fabriek werd in 1764 opgericht door François Bernard, waarmee de ambachtelijke productie van faience in de regio Sainte-Menehould begon. Deze industriële locatie bereikte zijn hoogtepunt tijdens het Eerste Rijk, toen de vraag naar fijne keramiek werd ondersteund door lokale elites en nationale markten. De welvaart van de workshop was toen gebaseerd op traditionele technieken en geschoolde arbeidskrachten, in een nog niet concurrerende economische context.
Al in de jaren 1820 waren er twee belangrijke factoren die tot de achteruitgang van de aardewerkindustrie hebben bijgedragen: een stijging van de prijs van hout, die essentieel was voor ovens, en een toename van de concurrentie van het meer concurrerende Engelse aardewerk. Deze economische moeilijkheden leidden tot de verkoop van het terrein in 1840, en tot de definitieve stopzetting van de productie in 1848. De meeste industriële gebouwen werden gesloopt, waardoor alleen de oude kapel, een bijgebouw en het huis van de Fayencier, gebouwd in de late achttiende eeuw intact bleef.
Het huis van de fayencier, geclassificeerd als Historic Monument in 2006, illustreert de typische architectuur van de periode door zijn rechthoekige plan op twee niveaus, de attices uit te rusten en zijn gevels gemaakt van baksteen en gaize georganiseerd in zes regelmatige spanten. Binnen tonen de 19e-eeuwse indelingen (trappen, schoorstenen) de aanpassingen na de productieperiode. De tuin behoudt ook een oud doolhof, overblijfsel van aangelegde gebieden geassocieerd met het pand.
Vandaag de dag herinneren de beschermde elementen (gevels, daken en omliggende percelen) aan het historische belang van deze site, hoewel de exacte locatie blijft bij benadering (nauwkeurigheid nota: 5/10). Het officiële adres, chemin du Bois d'Epense, en de huidige GPS coördinaten (4 Rue du Bois d'Epense, Les Islettes) markeren de toponymische evoluties van het gebied, gekoppeld aan de gemeente Sainte-Menehould (Marne, Grand Est).
Mededelingen
Log in om een beoordeling te plaatsen