Logo Musée du Patrimoine

Alle Franse erfgoed ingedeeld naar regio's, departementen en steden

Voormalig kanongieterij à Saint-Gervais dans l'Isère

Isère

Voormalig kanongieterij

    103 Rue de la Vallée Verte
    38470 Saint-Gervais
Ancienne fonderie de canons
Ancienne fonderie de canons
Ancienne fonderie de canons
Ancienne fonderie de canons
Ancienne fonderie de canons
Ancienne fonderie de canons
Ancienne fonderie de canons
Ancienne fonderie de canons
Ancienne fonderie de canons
Crédit photo : Celeda - Sous licence Creative Commons

Tijdlijn

Temps modernes
Révolution/Empire
XIXe siècle
Époque contemporaine
1700
1800
1900
2000
1678
Eerst gesmolten kanonnen
14 janvier 1679
De eerste steen leggen
1731
Inkoop door Louis XV
1805
Modernisering onder Napoleon
1843
Herstel van gebouwen
1873
Laatste sluiting
13 novembre 1986
Eerste MH-bescherming
18 mars 2015
Totale bescherming
Aujourd'hui
Aujourd'hui

Geklasseerd erfgoed

De voormalige kanonsmelterij in zijn geheel, de luchtdelen van het watervoorzieningskanaal en het stroomgebied in de Drevenne: alle gebouwen van de voormalige smelter, met inbegrip van het resterende wiel van de boor, het reservoir, de resten van de kolenvoorziening, de steunmuren, de grote trap, de noordingang, de luchtdelen van het watervoorzieningskanaal, de poederbak, alsmede de percelen waarop zij zijn gelegen en weergegeven in kadastre sectie A onder de nummers 39, 96, 807, 822; de rest van de luchtdelen van het watervoorzieningskanaal in cadastre sectie A onder de rubrieken 73, 86, 87, 194, 200, 201, 881, 897; het stroomgebied gelegen in de wateren van de Drevenne, op de gemeente Saint-Gervais en op de gemeente Rovon, niet cadastre: inscriptie bij volgorde van 18 maart 2015

Kerncijfers

Jean-Baptiste Colbert - Minister van Lodewijk XIV Initiator van het project met Dallies.
Samuel Dalliès de La Tour - Penningmeester van de Dauphiné Medeoprichter, expert in metallurgie.
Marquise de Virieu - Landeigenaar Vrouwe van Saint-Gervais, lokale steun.
Joseph Devoise - Kanon leverancier Markt voor Toulon in 1748.
Jacques André Nicolet - Industrieel (XX eeuw) Koper in 1912, oprichter van een kartonnen winkel.

Oorsprong en geschiedenis

De Royal Saint-Gervais kanonnengieterij, gelegen in Isère, werd in 1678 opgericht door Jean-Baptiste Colbert en Samuel Dalliès de La Tour om ijzeren kanonnen te produceren die minder duur waren dan bronzen kanonnen. Gelegen nabij de Isère, gebruikte het erts uit de Allevard mijnen en houtskool uit de Ecouge bossen. De eerste steen werd gelegd in januari 1679, markeren het begin van een intensieve productie voor de marine van Lodewijk XIV en vervolgens Lodewijk XV na de overname in 1731.

In de 18e eeuw had de gieterij meer dan honderd arbeiders in dienst en leverde hij het arsenaal van Toulon, ondanks herhaalde tekorten aan kolen. Onder het Eerste Rijk werd het gemoderniseerd in 1805 en bereikte het een maandelijkse productie van 30 kanonnen en 1500 quintalen staal. De hoogovens, aangedreven door het water van Drevenne, bediend dankzij vier hydraulische wielen, waarvan er nog maar één over is.

De site bereikte zijn hoogtepunt in de 19e eeuw, met enorme commando's als 250 kanonnen in 1862. De komst van het gestreepte kanon in 1873 maakte de inrichting echter overbodig, wat resulteerde in de sluiting ervan. Gedeeltelijk geclassificeerd als historische monumenten in 1986, dan volledig in 2015, de gieterij behoudt zijn Rovon stenen gebouwen, de ovens, en de kunstmatige vijver. Na 1912 werd de site omgebouwd tot een kartonnen fabriek en vervolgens een industriële onderneming.

De architectuur, onveranderd sinds 1843, illustreert de industriële techniek van de periode: een symmetrische rechthoek aan de Isère, met stenen voorlichaam, een uitzonderlijk houten frame en overblijfselen van hydraulische infrastructuur. Het door water aangedreven kanaal en stroomgebied, gedeeltelijk bewaard gebleven, getuigen van het historische energiesysteem.

De gieterij Saint-Gervais belichaamt Franse metallurgie-innovatie, die van ijzerkanonnen voor Lodewijk XIV naar massaproductie onder Napoleon gaat. De achteruitgang weerspiegelt de militaire technologische evolutie, terwijl het behoud ervan een zeldzaam voorbeeld is van een intacte pre-industriële fabriek, nu gemengd eigendom (privé en gemeenschappelijk).

Externe links