Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De oude Eyzie smederij, genoemd als een van de oudste in de Périgord sinds de 16e eeuw, was oorspronkelijk een seigneuriale installatie. In de 18e eeuw, produceerde het gietijzer en hardware, voordat het meer met een oven en een smederij brand, bereiken in 1811 een productie van 600 kwintal smeedijzer. De activiteiten van de Commissie weerspiegelden het belang van lokale smederij in de regionale economie, die nog grotendeels ambachtelijk is maar in het moderniseringsproces verkeert.

In 1820 werd de smederij overgenomen door Festugière, eigenaar van andere metallurgielocaties zoals Forge-Neuve (Saint-Cernin-de-Reilhac) en de smederij d-Ans (op de Auvézère). Tussen 1828 en 1835 breidde het zich uit met een rollende hal, plasovens en een 11 meter hoge hoogoven, wat zijn technische hoogtepunt markeerde. De komst van nieuwe industriële methoden in het midden van de 19e eeuw leidde echter tot een daling: de productie stopte in 1868, waardoor het lot van de traditionele perigordinesmeden werd bezegeld.

Na de sluiting van de gebouwen werden diverse verbouwingen doorgevoerd: distilleerderij, In 1986 werd een historisch monument opgericht voor zijn gevels, daken, bief en waterval, de smederij illustreert nu de evolutie van staaltechnieken en het aanpassingsvermogen van industriële locaties gedurende de hele periode. Tot de beschermde resten behoren de grote zaal, de arbeiderswoning en het huis van de smederijmeester.

Externe links