Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De centrale apotheek van de Compagnie des Mines de Vicoigne-Noeux-Drocourt werd gebouwd in 1927 in Nœux-les-Mines, in het departement Pas-de-Calais. Het maakte deel uit van een netwerk voor de gezondheid van de mijnbouw dat werd opgezet door de wet van 1894 die een sociale zekerheidsregeling voor ondergrondse werknemers introduceerde. Dit gezondheidscentrum, ontworpen in een karakteristieke art deco-stijl, omvatte een apotheek, een radiografiekamer, gespecialiseerde medische kantoren (dentist, oculist), en een kindergezondheidsdienst. Het werd een model voor andere mijnbouwbedrijven in de regio, zoals Bethune.

De centrale apotheek was gelegen in de buurt van pit nr.1-1 bis, een grote mijnlocatie geopend in 1851 en gemoderniseerd in de loop van de decennia. Dit gebied, dat in 1946 werd genationaliseerd, heeft in 1968 de winningsactiviteit stopgezet alvorens in een industriële zone te worden omgezet. De apotheek symboliseerde daarentegen de maatschappelijke betrokkenheid van mijnbouwbedrijven en bood gratis overleg en toegankelijke zorg aan mijnwerkers en hun gezinnen. De architectuur en roeping maakten het tot een belangrijk onderdeel van het industriële en medische erfgoed van Hauts-de-France.

In 2010 werden de gevels en daken van de centrale apotheek vermeld als historische monumenten, die het historische en architectonische belang erkennen. Dit gebouw illustreert de evolutie van de levensomstandigheden van minderjarigen, gekenmerkt door sociale en gezondheidsontwikkelingen aan het begin van de twintigste eeuw. Tegenwoordig getuigt het van het mijnerfgoed van de regio, samen met andere bewaard gebleven gebouwen zoals de grote kantoren, centrale werkplaatsen of de Sainte-Barbe kerk, ook geclassificeerd.

De mijnbouwcontext van Nœux-les-Mines werd gekenmerkt door een sterke gemeenschapsorganisatie, met arbeiderssteden, coöperaties en infrastructuur voor het welzijn van werknemers. De centrale apotheek is daarom ontworpen om tegemoet te komen aan de behoeften van een bevolking die is blootgesteld aan de risico's van steenkoolwinning. Zijn inscriptie in het erfgoed weerspiegelt de wens om het geheugen van dit industriële tijdperk en zijn sociale innovaties te behouden.

Externe links