Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Clignancourt Porcelain Manufacture, gelegen in de wijk Montmartre in Parijs, werd in 1775 opgericht door Pierre Deruelle, architect en ondernemer. Zij stelde zich onder bescherming van de graaf van de Provence, broer van koning Lodewijk XVI en toekomstige Lodewijk XVIII, die hem op 25 oktober 1775 patent verleenden. De productie nam vervolgens het merk L.S.X. (Louis Stanislas Xavier) over, ter vervanging van de originele windmolen. De fabriek werkte tot 93 werknemers en specialiseerde zich in luxe neoklassieke gerechten, vaak versierd met goud.

De concurrentie met de Royal Sèvres fabriek was intens, aangezien laatstgenoemde het monopolie van polychromie en goud had. In 1779 onthulde een zoektocht bij Clignancourt schilders met verboden kleuren. Na een lange procedure kreeg de graaf van de Provence in 1787 een kwijtschelding van vervolging, waardoor de fabrikant toegang kreeg tot dezelfde privileges als Sèvres. De geproduceerde stukken, nu zichtbaar in het Musée de Montmartre, werden onderscheiden door hun finesse en verfijnde stijl.

De Franse Revolutie markeerde een keerpunt voor de productie. In 1790 werd Pierre Deruelle de eerste aanklager van de gemeente Montmartre, voordat hij in 1792 de leiding overnam aan zijn schoonzoon Alexandre Moitte. Het verdwijnen van de aristocratische clientèle en economische moeilijkheden leidde tot de sluiting ervan in 1799. Moitte verkocht het terrein in 1800 en ondanks een poging van Pierre Marie Caillois om het te doen herleven, overleefde de fabriek niet. De gebouwen, gedeeltelijk gesloopt in 1909, behouden nu slechts een paar overblijfselen, waaronder een 15e eeuwse toren die in 1965 als historisch monument werd vermeld.

De toren, het overblijfsel van de muur, is het enige overgebleven element sinds 31 mei 1965 als historische monumenten. Gelegen op 61-63 rue du Mont-Cenis, het getuigt van de industriële en artistieke geschiedenis van Montmartre, gekoppeld aan de opkomst van Frans porselein in de 18e eeuw. Archeologisch en historisch onderzoek, waaronder dat van Régine de Plinval de Guillebon, heeft zijn activiteit en zijn belang in het Parijse productielandschap gedocumenteerd.

Externe links