Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De voormalige subprefectuur Clermont, gelegen aan de rue Georges-Fleury, bezet de gebouwen van het voormalige klooster van Trinitaries, opgericht in de 13e eeuw op de site van een middeleeuwse God-hotel. De orde van de Trinitairen, die in 1198 werd gecreëerd door de heilige Johannes van Matha voor de verlossing van de gevangenen, vestigde zich in Clermont dankzij een donatie van Alphonse de Portugal, graaf van Boulogne, in 1244. Het klooster, begiftigd met seigneuriële rechten en diverse inkomsten (semes, koninklijke geschenken), herbergde een parochiekerk, Sint Andreas, en klooster gebouwen herbouwd in 1549 na brand.

De Franse Revolutie beëindigde de activiteit van de Trinitairen in 1791: hun eigendom werd in beslag genomen, de kerk werd in 1793 gesloopt en de decoratieve elementen (glazen, orgels) verkocht. De overige gebouwen, bezet door het district en vervolgens de gemeente, werd de subprefectuur in de 19e eeuw. De gevel en toren, overblijfselen van de 16e eeuw, werden op 30 mei 1927 in historische monumenten ingeschreven. De site bewaart sporen van het klooster, gewelfde kelders en een toren, getuigenissen van zijn religieuze verleden.

De kerk van St. Andrew, beschreven in 1768 door burgemeester Chrestien van Beaumini, presenteerde een schip zonder lage zijde, een koor versierd met beelden (heilige Johannes van Matha, St.Andre) en kapellen gewijd aan de Maagd of Sint Roch. Het klooster, een centrum van liefdadigheid en parochie leven, ook welkom kerk of lekenbewoners. Na de Revolutie werden de gebouwen voor administratief gebruik gerenoveerd, tot vandaag de dag voortgezet als subprefectuur, ondanks een tijdelijke onderdrukking in 1926.

Het feest van Saint-André, waarop het klooster opstond, strekte zich uit tussen de huidige rue de Paris en de impasse van de subprefectuur. De Trinitairen bezaten wijngaarden, tuinen en seigneursrechten (zoals een royalty op de slagers van de stad), een erfgoed dankzij donaties van Saint Louis of van Alphonse de Poitiers. Hun witte kruispak uit Malta en hun kleine gemeenschap (4-5 monniken) contrasteerde met de omvang van hun bezittingen, in 1791 in beslag genomen.

Architectural overblijfselen omvatten een grot met dogische doorsneden, raven markeren de locatie van het klooster, en een toren van opmerkelijke proporties. De westelijke vleugel huisvestte ooit bijgebouwen (stallen, persen, tarwe zolders), terwijl de binnenplaats kassen en meloenen behield. Een huis aan de rue de Paris (nr.19) is nog steeds onderdeel van de oude trinitaire gebouwen. De site illustreert dus het hergebruik van een religieus erfgoed in openbare gebouwen, typisch voor post-revolutionaire transformaties.

Externe links