Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De voormalige synagoge van Bruyères, gebouwd in 1902-1903 door de Parijse architect Lucien Hesse, werd gefinancierd door de patroon Daniel Osiris (Daniel-Osiris Iffla). Gebouwd in Vogezen zandsteen voor de lokale Joodse gemeenschap, diende het als een plaats van aanbidding tot 1940, voordat het werd omgezet in een militair depot onder de Duitse bezetting. Het gebouw, hoewel getransformeerd in een magazijn, behoudt zijn oorspronkelijke architectonische regelingen.

Gerestaureerd tussen 1994 en 1995 werd de synagoge omgebouwd tot museum dankzij de vrijgevigheid van Henri Mathieu, een Just onder de naties. In 1996 inhuldigd als het Henri-Mathieu Museum, wijdde hij zich aanvankelijk aan Vosges populaire kunst en keramiek, alvorens in 2024 opnieuw te focussen op vier thema's: faiences (waaronder de erfenis van Henri Mathieu), Judaïsme, de apotheekpotten van het voormalige Sint-Janziekenhuis, en kunstenaar Jean Lurçat, afkomstig uit Bruyères.

De synagoge heeft in 1991 een historisch monument gerund en een 20e-eeuws erfgoed gelabeld, de synagoge herbergt nu 93 potten apotheek in de achttiende-eeuwse faience, van het militaire ziekenhuis Saint John (1727-1731). In 2024 herdenkt een tijdelijke tentoonstelling de 80ste verjaardag van de bevrijding van Bruyères door Amerikaanse soldaten van Japanse afkomst, die haar anker in de lokale en gedenkgeschiedenis markeert.

Henri Mathieu en zijn vrouw Marcelle, erkend als rechtvaardig onder de naties in 1994, gered tijdens de Tweede Wereldoorlog twee Joodse kinderen, Fanny en Pierre Tenenbaum, wiens moeder werd gearresteerd tijdens een inval in Dordogne. Hun humanistische inzet wordt gevierd in het museum, dat ook de nagedachtenis van beschermheer Daniel Osiris en architect Lucien Hesse bestendigt.

Het museum wordt beheerd door de vereniging Daniel OSIRIS, de vrienden van het Museum, en belicht verschillende collecties: Judaica, Lunéville keramiek, en werken van Jean Lurçat (1892-1966), schilder en belangrijkste keramist van de twintigste eeuw. Deze elementen illustreren zowel het artistieke erfgoed van Vogezen als de turbulente geschiedenis van de plaatselijke Joodse gemeenschap.

Externe links