Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De farmaceutische fabriek van Dr. Pierre, bijgenaamd "Château de Nanterre," is een zeldzaam voorbeeld van industriële architectuur in Frankrijk ontworpen als een particulier gebouw. Gebouwd in 1900 door architect Albert Aubert, onderscheidt het zich door zijn gevel in rode baksteen, steen en keramiek, versierd met cabochons en een centrale koepel. Georiënteerd langs de spoorweg Parijs-Saint-Lazare/Saint-Germain-en-Laye, was het gericht op maximale zichtbaarheid om het merk van Doctor Pierre, gespecialiseerd in tandpasta producten op basis van munt alcohol te promoten.

Opgericht in 1837 in Asnières-sur-Seine door Dr. Pierre Mussot, werd het bedrijf in 1860 overgenomen door zijn nicht Pauline en zijn echtgenoot Charles Alexandre Hubert Chouët, die het onder het merk Dr. Pierre ontwikkelde. De verhuizing naar Nanterre in 1900 wordt verklaard door de behoefte aan ruimte en de nabijheid van het station. De site omvatte vervolgens 80 hectare pepermuntgewassen, een zelfstandige elektrische installatie (2 gasmotoren van 17 cv), en in 1903 72 mensen, met sociale voordelen zoals medische kosten.

De fabriek veranderde meerdere malen van hand: opgenomen in 1923 door Forvil (parfums en tandpasta's), bezet tot 1940, vervolgens verkocht in 1967 aan Natalys (kinderkleding), die werkte tot 2007. Het werd in 1992 een historisch monument omwille van zijn gevels en tuin, het viel in onvrede voordat het werd gerenoveerd in 2017. Het huidige project, onder leiding van ETIC en de SEM van Nanterre, transformeert de site in een derde-plaats hosten sociale en solidariteit economie actoren (ESS), zoals Max Havelaar of United Kitchens, met een voedsellab, een gelijknamig restaurant, en een 1000 m2 permacultuur tuin.

De architectuur weerspiegelt een verlangen naar merkbeeld, met een polychrome decoratie (stenen, keramiek met distelmotieven) en een functionele organisatie: stenen en bakstenen kantoren op straat, bakstenen werkplaatsen en molen rond een vierkante binnenplaats. Een brand in 1993 redde het geheime deel, waardoor de bouw van een nieuw magazijn door architect André Chantalat. Tegenwoordig combineert de site industrieel erfgoed en sociale innovatie, met behoud van sporen van zijn verleden, zoals de historische muntplantage vervangen door een ecologische tuin.

Externe links