Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De eerste kapel, gewijd aan Saint-Grégoire, werd tussen 1610 en 1611 gebouwd door de Engelse Benedictijnen langs de huidige Saint-Benoît straat in Douai. In gotische stijl had het een gevel versierd met een rozet en een volute pediment, typisch voor Jezuïet kerken. De vijf ruiten met ronde bedden en complexe ramen maakten het tot een opmerkelijk gebouw. Verlaten na het vertrek van de Benedictijnen in 1793, werd het vernietigd in 1832 ondanks debatten over de restauratie.

In 1840 toevertrouwde de Benedictijnse gemeenschap van Saint-Edmund, die sinds 1816 in Douai is gevestigd, de Engelse architect Augustus Pugin de bouw van een nieuwe kapel. De laatste stelde een neo-gotische bakstenen gebouw voor, geïnspireerd door Engelse modellen zoals de Oxford of Cambridge kapellen. Het oorspronkelijke project, verworpen vanwege het gebrek aan interieur divisie, werd gewijzigd met een refter op de begane grond en een kapel boven. Het werk, gefinancierd door Engelse fondsen, werd voltooid in 1843.

De huidige kapel onderscheidt zich door zijn unieke nave basiliek plan, zijn gebroken wieg gewelf in geschilderd hout, en zijn afwezigheid van buitendecoratie. Pugin paste zijn esthetische principes toe, zoals de zichtbaarheid van de structuur van de drager, een symbool van het katholieke geloof. Het glas in lood, toegeschreven aan Pugin maar niet ondertekend, werd gemaakt door Hardman & Co, terwijl de schilderijen van het paneel en de verguldingen van de refter werden uitgevoerd door Britse Benedictijner monniken, de Binnell broers. Het standbeeld werd toevertrouwd aan de Belgische beeldhouwer Jan van Arendonck.

Het gebouw, dat nu deel uitmaakt van de Jean-Baptiste Corot High School, behoudt opmerkelijke elementen zoals de eiken vloer geïnspireerd door het parket "Versailles" en de cementtegels op de begane grond, eventueel ontworpen door Pugin. De kapel, geclassificeerd als een Historisch Monument in 1975, illustreert de invloed van de Engelse neogotische in Frankrijk en de rol van religieuze gemeenschappen in de overdracht van architectonisch erfgoed.

Pugin's sobere stijl, gekenmerkt door het gebruik van baksteen en het ontbreken van overbodige versieringen, herinnert aan zijn andere prestaties, zoals de kathedraal van St. Chad in Birmingham. Het interieur, met zijn kraampjes en zijn orgelstandaard, roept de Engelse universiteitskapellen op, terwijl het zichtbare frame en de ijzeren tocht de gehechtheid aan een "eerlijke" architectuur weerspiegelen, waar de structuur voorrang heeft boven het decor.

Externe links