Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het centraal station van Rennes station, gebouwd in 1939 en uitgerust in 1941 door Mors bedrijf, was de laatste mechanische schakelaar van dit type in werking in Europa. Gelegen aan de westkant van het passagiersgebouw, gehuisvest op de begane grond een hal en gebieden voor schakelborden, terwijl de bovenste verdiepingen de relais kamer en de controle cabine met zijn Mors combinator. De atypische architectuur, die langs Pier 1 is uitgelijnd in plaats van in het midden van het spoor, weerspiegelt een ambitieuze modernisering van het spoorwegnetwerk van Breton.

In 1941 werd het station uitgerust met een innovatief systeem van horizontale routehendels, technologie die door Mors werd ingezet in slechts zes Franse stations, waarvan Rennes de laatste was. In 1964, in het licht van de elektrificatie van de Le Mans-Rennes lijn, werd de apparatuur ontmanteld en gemoderniseerd, van 80 tot 138 hendels, met het hergebruik van onderdelen van het Caen station. Deze renovatie, in combinatie met de toevoeging van controletabellen voor catenaria en signalen, stond de werking ervan toe tot 2018, toen het werd vervangen door een gecentraliseerd controlecentrum.

Het gebouw werd in 2020 een historisch monument voor zijn "uitzonderlijke karakter in de geschiedenis van spoorwegtechnieken" en behoudt zijn oorspronkelijke uitrusting, waaronder bars, kabels en Mors combinator. De buitenkant, wit geschilderd sinds 1965, en de binneninrichting (zoals de gedeeltelijke onderdrukking van de binnenplaats in 1990) vertonen opeenvolgende aanpassingen. Vandaag organiseert de Rails and History Association bezoeken tijdens Heritage Days en benadrukt haar status als het laatste Europese overblijfsel van deze technologie.

De centrale positie illustreert de evolutie van schakelbanen, van handhefbomen tot automatisering. De registratie beschermt zowel het gebouw als al zijn technische uitrusting en biedt een unieke getuigenis van de innovaties van Mors, de belangrijkste leverancier van Franse spoorwegmaatschappijen in de 20e eeuw. Het hergebruik van kamers bij Caen Post in 1964 en de daaropvolgende renovaties (1990, 2010) weerspiegelen een constante wens om dit functionele erfgoed te behouden.

De laatste stop in 2018, na 77 jaar dienst, markeerde het einde van een tijdperk voor mechanische wisselstations in Frankrijk. De overdracht van orders naar het nieuwe centrum van Saint-Hélier, gekoppeld aan de inbedrijfstelling van de LGV Le Mans-Rennes, bezegelde haar lot als erfgoedmonument. De strategische ligging tussen het buffet van het treinstation (1913) en de administratieve gebouwen van de SNCF maakt het vandaag tot een belangrijk onderdeel van de geschiedenis van het spoor van Breton, bereikbaar vanaf Pier 1 of Beaumont Boulevard.

Externe links