Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het gebouw op 6 rue de Furstemberg, gebouwd aan het einde van de 18e eeuw, was een van de bijgebouwen van het Abbatial Palace van Saint-Germain-des-Prés. In 1857 huurde Eugene Delacroix een appartement met een werkplaats om dichter bij de kerk van Saint Sulpice te komen, waarvan hij de kapel van de Engelen versierde. Lijdend en haastig om zijn werk te voltooien, woonde hij er tot zijn dood in 1863, het opzetten van een workshop in de tuin na complexe werken gedocumenteerd in zijn geschriften. Het appartement, ongeveer 150 m2, omvatte een slaapkamer, een woonkamer, een bibliotheek en kamers voor de bedienden.

Bij de dood van Delacroix werd de locatie bezet door de Saint Vincent de Paul Society. In 1928, bedreigd met vernietiging, werden ze gered door de Vereniging van Vrienden van Eugene Delacroix, opgericht door kunstenaars als Maurice Denis, Henri Matisse en Paul Signac, vergezeld door historici en verzamelaars. Door schenkingen en tentoonstellingen heeft de Vereniging sloop voorkomen en in 1954 de donatie van het pand aan de staat verkregen. Het Nationaal Museum werd officieel geopend in 1971, sinds 2004 verbonden aan het Louvre.

Vandaag bewaart het museum grote schilderijen (La Madeleine in de woestijn, Romeo en Julia), litho's (Hamlet serie), persoonlijke voorwerpen (pallets, manuscripten) en een bibliotheek van 2.200 boeken. Zijn tuin werd herbouwd na documenten uit die periode. Tijdelijke tentoonstellingen, sinds 1932, verkennen zijn werk en invloed, van Orientalisme tot Fauvisme. Onlangs kocht hij stukken als kardinaal Richelieu (2015) of George Sand's Portret (2016).

De werkplaats en appartement, geclassificeerd als Historisch Monument in 1991, illustreert het dagelijks leven van de romantische schilder. De Vereniging van Vrienden, hoewel minder actief, bleef haar zetel daar tot de jaren 1970. Het museum maakt sinds 2016 deel uit van het netwerk van Maisons des Illustres en haar bedrijven worden regelmatig verrijkt, zoals blijkt uit de catalogi van tentoonstellingen die met het Louvre zijn gepubliceerd.

Delacroix maakte er ook kortstondige fresco's (Valmont Abbey, 1834) en bewaarde diverse inspiratiebronnen, van Goya tot middeleeuwse bindingen. Zijn paper en correspondentie, tentoongesteld, onthuld zijn methoden en bewondert, van Shakespeare tot Voltaire. Het museum belicht zijn drievoudige erfgoed: schilder (Romantische meesterwerken), graveur (virtuoze litho's) en schrijver (jeugd manufacturen).

Historische tentoonstellingen, zoals Delacroix en Engeland (1948) of A Modern Struggle (2018), benadrukken zijn dialoog met de Europese kunsten. De plaats, beheerd door het Louvre, blijft een eerbetoon aan zijn protean genius, tussen creatieve intimiteit en artistieke nageslacht, het aantrekken van onderzoekers en kunstliefhebbers van de 19e eeuw.

Verzameling

Le musée Eugène Delacroix réunit une collection d'oeuvres de l'artiste couvrant une grande partie de sa carrière. Il conserve peintures, esquisses, dessins, estampes, lithographies, pierres lithographiques, objets ayant appartenu à Delacroix, ses palettes de couleurs, mais également l'ensemble de ses écrits, et certaines lettres de sa correspondance personnelle.

Externe links