Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het Roquefavour aquaduct, gebouwd tussen 1841 en 1847 onder leiding van ingenieur Jean de Montricher, is een 393 meter lange stenen aquaduct en 82,65 meter hoog. Gelegen in de gemeente Ventabren (Bouches-du-Rhône), maakt het mogelijk om het water te krijgen van de Durance naar Marseille via het Marseillekanaal, door de Arc Valley, de Aix-en-Provence weg naar Berre en de spoorweg. Geïnspireerd door de Pont du Gard, is het bijna twee keer zo hoog en wordt het hoogste stenen aquaduct ter wereld.

Het project werd geboren na de droogte van 1833-1834 en een epidemie van cholera in Marseille, waardoor burgemeester Maximin-Dominique Conssolat een kanaal van 80 km moest voorstellen. Montricher, ondanks een hoge kosten (3.8 miljoen gouden frank), legt zijn ontwerp in metselwerk in plaats van een brug-sifon. Het werk, dat in 1841 begon, omvatte 5.000 werknemers, waaronder 300 steenkleermakers, met behulp van blokken van 15 ton die werden vervoerd door een tijdelijke spoorweg van 9 km vanaf Velaux. De technische en financiële moeilijkheden leidden tot een door de staat gecontroleerd herstel in 1842.

Het aquaduct, dat in 1847 werd ingehuldigd, werd door Lamartine uitgeroepen tot "wonder van de wereld" en in 2005 als historisch monument opgenomen. Zijn drie verdiepingen tellende architectuur (12, 15 en 53 bogen) contrasteert met de brug van de Gard, met proporties die bekritiseerd worden voor hun onevenwichtigheid. Nog steeds in gebruik, levert het 80% van het drinkwater van Marseille (240 miljoen m3/jaar in 2016). Grote restauraties (2020-2024, € 16,8 miljoen) zorgden voor duurzaamheid, waarbij overheidsfinanciering en subsidies voor historische monumenten werden gecombineerd.

Het boek, gekoppeld aan het Longchamp Palace ter viering van de komst van water in Marseille, is ook een cultureel symbool. Het verschijnt in films (Vier jongens vol toekomst) en series (Draculi & Gandolfi), en de ruwe steen trim, vrijwillig ongepolijst om economische redenen, creëert karakteristieke schaduwspelen. Louis-Napoleon Bonaparte decoreerde Montricher met het Legioen van Eer in 1852 voor deze creatie.

Technische uitdagingen waren de installatie van extra pijpen in 1971 (4.4 m3/s) en de vervanging van de bezel door een 2.20 m pijp in 1975. Ondanks kritiek op zijn omvang (Bernard Marrey, 1990) blijft het aquaduct een 19e-eeuws meesterwerk van techniek, dat het Provençaalse landschap harmonieus integreert met de berg Sainte-Victoire als achtergrond.

Externe links