Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het Medici aquaduct, ook wel aquaduct van de wateren van Rungis genoemd, werd gebouwd in de 17e eeuw in opdracht van Marie de Medici om drinkwater aan Parijs te leveren. De route van 12,9 km (minder dan 10,4 km vandaag) verbond aanvankelijk het plein van de wateren van Rungis met het waterkasteel van het Observatorium, kruising Fresnes, La Haÿ-les-Roses, Cachan, Arcueil, Gentilly en het 14e arrondissement. Opende in 1623 volgde het gedeeltelijk de route van een Gallo-Romeinse aquaduct, met een ondergrondse galerie van 1,75 m hoog en een enkele waterbrug bij Arcueil-Cachan.

De bouw begon in 1613 onder leiding van ondernemer Jean Coingt, vervolgens zijn schoonzoon Jean Gobelain, met een eerste steen gelegd door Louis XIII. Het werd ontworpen om het Paleis van Luxemburg te voeden en 14 openbare fonteinen op de linkeroever, die vervolgens werd beroofd. De eerste stroomsnelheid van 1,280 m3/dag was afkomstig van bronnen die in Rungis gevangen werden, aangevuld met verbindingen met Cachan en Wissous. Het Parijse deel werd in de 19e eeuw vrijgegeven en leidde het water naar de Panthéon-reservoirs en vervolgens naar het Montsourismeer.

Gerangschikt een historisch monument voor zijn uiterlijk (waaronder die van Rungis, Fresnes en Arcueil) en zijn brug-aquaduct, het werk blijft eigendom van de stad Parijs. Hoewel de meeste bronnen vandaag de dag droog zijn, werkt het nog steeds, getuigend van vier eeuwen hydraulische techniek. De ondergrondse route, onzichtbaar op het oppervlak, wordt beschermd door een dienstbaarheid van 30 meter aan beide zijden, het verbieden van nabijgelegen constructies of vervuiling.

Onder zijn opmerkelijke elementen, de Arcueil-Cachan waterbrug (379 m lang, MH klasse) doorkruist de Bièvre vallei, terwijl de 21 nog steeds bestaande uitzicht bieden toegang tot de galerie. De Louis XIII blik op Rungis en het kasteel van de Sterrenwacht (nu het Fontainier House) zijn de meest emblematische. Water, voorheen zuiver beschouwd, is nu ongeschikt voor consumptie als gevolg van verstedelijking.

De waterleiding Medici illustreert de historische uitdagingen van de watervoorziening in Parijs, van de projecten van Henri IV en Sully tot haar integratie in het moderne netwerk. Het erfgoed omvat fonteinen zoals Pot-de-Fer (rue Mouffetard) of Sainte-Geneviève, evenals innovaties zoals sifoning onder de snelwegen A6 en A86. Het wordt beheerd door Eau de Paris en blijft een symbool van het industriële erfgoed van Franciscan.

Externe links