Logo Musée du Patrimoine

Alle Franse erfgoed ingedeeld naar regio's, departementen en steden

Aquaduct zegt over de weg naar Narcel à Sainte-Foy-lès-Lyon dans le Rhône

Aquaduct zegt over de weg naar Narcel

    67 Rue Georges Clemenceau
    69110 Sainte-Foy-lès-Lyon
Eigendom van de gemeente
Aqueduc dit du chemin de Narcel
Aqueduc dit du chemin de Narcel
Aqueduc dit du chemin de Narcel
Aqueduc dit du chemin de Narcel
Aqueduc dit du chemin de Narcel
Aqueduc dit du chemin de Narcel
Aqueduc dit du chemin de Narcel
Aqueduc dit du chemin de Narcel
Aqueduc dit du chemin de Narcel
Aqueduc dit du chemin de Narcel
Aqueduc dit du chemin de Narcel
Aqueduc dit du chemin de Narcel
Crédit photo : Otourly - Sous licence Creative Commons

Tijdlijn

Antiquité
Haut Moyen Âge
Moyen Âge central
Bas Moyen Âge
Renaissance
Temps modernes
Révolution/Empire
XIXe siècle
Époque contemporaine
100
200
1800
1900
2000
IIᵉ siècle (vers 110-138)
Bouw van een aquaduct
1887
Ontdekking van de Steen van Chagnon
1908
Thesis van Germain de Montauzan
1875 à 1986
Historische monumenten
2009-2010
Herstel van de bogen van Chaponost
2018
Dendrochronologische datering
Aujourd'hui
Aujourd'hui

Geklasseerd erfgoed

De overblijfselen van de Bonnand Siphonbrug: lijst door 1875 - De vijf batterijen gelegen op de plaats genaamd Les Cretes (zie AK 14): classificatie op bestelling van 11 augustus 1986

Kerncijfers

Trajan - Romeinse keizer (98-117) Regelt tijdens het begin van het werk.
Hadrien - Romeinse keizer (117-138) Auteur van een beschermingsedict.
Germain de Montauzan - Archeoloog (XX eeuw) Auteur van het proefschrift van referentie (1908).
Paul de Gasparin - Ingenieur (19e eeuw) Volledige cartografie in 1834.
Didier Repellin - Hoofdarchitect van historische monumenten Regie van de 2009-10 restauraties.

Oorsprong en geschiedenis

De "Rhône" (Rhône, Auvergne-Rhône-Alpes) is een overblijfsel van het imposante Gier aquaduct gebouwd in de tweede eeuw onder het Romeinse Rijk om Lugdunum (Lyon) te voeden. Deze 85 km lange structuur, de langste van de vier Lyon aquaducten trok zijn water uit de rivier de Gier (stroom van de Rhône) en gecombineerde bedekte loopgraven, tunnels, brug-sifonen en antenne secties. De karakteristieke vierkante palen combineren een blokkerend hart en een trimmen van gekruiste balgen onderbroken door bakstenen stoelen, zeldzame techniek in Frankrijk buiten centraal Italië.

De precieze datum van het aquaduct veroorzaakte discussie: aanvankelijk toegeschreven aan Claude (I eeuw) via loodpijpen ontdekt in Fourvière, werd het herzien na de vondst in 1887 van de Steen van Chagnon, een edict van Hadrianus (II eeuw) het verbieden van akkers en plantage in de buurt van de structuur om het te beschermen. In 2018, houten bekisting gedateerd door dendrochronology van Jaar 110 (de Trajan Reign) in de fundering van de Beaurenant Siphon Bridge bevestigd een bouw gestart onder Trajan, eventueel voltooid onder Hadrianus. Het aquaduct, dat veel later werd afgedankt, werd in de 16e eeuw bestudeerd door Lyon geleerden zoals Pierre Sala of Guillaume du Choul.

Het gedeelte van Sainte-Foy-lès-Lyon, geclassificeerd als een Historisch Monument (gedeeltelijke bescherming vanaf 1875, 1912, 1930 en 1986), omvat de spectaculaire Beaurenant Siphon brug (sifon van de Yzeron), een 270 m lange structuur en 17 m hoog met behulp van 12 loodpijpen om een 140 m depressie over te steken. Deze sifon, met zijn 13 drukstaven, demonstreert uitzonderlijke hydraulische knowhow. De overblijfselen die nog zichtbaar zijn (reservoirs, kruipers, bogen van de Air Course in Chaponost) zijn beschermd, hoewel sommige secties, zoals die welke in 2006 naar Chaponost zijn verhuisd om de vernietiging ervan te voorkomen, aan erosie lijden.

In de 19e eeuw gebruikte het kanaal van de Gier, dat door Paul de Gasparin in kaart werd gebracht, bijna alle Romeinse technieken: 73 km bedekte loopgraven, 12 tunnels (waarvan een 825 m bij Mornant), 40 kanaalbruggen en 4 grote sifonen. Een eigenaardigheid intriges archeologen: de redundante bypass van de Durèze vallei door een extra 10 km loopgraaf, suggereert storingen van de oorspronkelijke sifon. Het bezoek kijkt, gemiddeld 77 m uit elkaar (in overeenstemming met de aanbevelingen van Vitruve), waren van het aantal duizend oorspronkelijk.

De oude regeling rond het aquaduct is bekend via twee gegraveerde pilaren, de Pierre de Chagnon (1887) en de Pierre du Rieu (1996, Saint Joseph), met een keizerlijk edict dat elke agrarische activiteit in de buurt verbiedt om het werk te behouden. Deze tekst bevat een Augustiaanse wet van 11-9 v.Chr., die het strategische belang van het watersysteem bevestigt. Recente restauraties, zoals die van Chaponost bogen in 2009-2010 (geleid door Didier Repellin), hebben het herstel van de originele Romeinse technieken mogelijk gemaakt, met behulp van waterdichte tegel-gebaseerde mortieren (opus signinum).

Vandaag de dag geniet het aquaduct van meerdere beschermingen onder de Historische Monumenten, met secties ingedeeld in de gemeenten Sainte-Foy-lès-Lyon, Soucieu-en-Jarrest, Chaponost, Mornant, Brignais en Lyon. Zijn route, die gedeeltelijk toegankelijk is voor wandelaars (aquaduct), blijft een belangrijke getuigenis van de Romeinse civiele techniek in Gallië, terwijl hij nog steeds vragen stelt aan archeologen, zoals de exacte chronologie van zijn constructie of de redenen voor zijn technische redundantie.

Externe links